3 - اينكه فرموده : « و كان تاريخ بعض الحكايات فى سنة خمسين و خمسمائة و همچنين قول ديگر او « و يظهر من بعض حكاياته فى مجلس وعظه انه فى شهور سنة خمسين و خمسمائة قد كان موجودا أيضا و كان فى مدرسه الكبير و كان يعظ الناس يوم الجمعة » اشاره بكلامى از مصنف ( ره ) است ( رجوع شود بنقض ؛ ص 102 و همچنين ص 7 همين مقدمه ) و قاضى شوشترى ( ره ) نيز عبارت كتاب نقض را ضمن لطائف مستخرجه از آن در مجالس المؤمنين ( مجلس پنجم ص چاپ اول ) بعد از ترجمهء حال مصنف ( ره ) چنين نقل كرده است : « و از جملهء لطائف سخنان او در كتاب مذكور آنست كه گفته : در شهور [ سنهء ] خمسين و خمسمائة مرا روز آدينه بمدرسهء بزرگ خود مجلس وعظ بود » . 4 - اينكه فرموده : « و مشاط هذا أبو الفضائل مشاط الذي ألف كتاب زلة الانبياء كما ألف السيد المرتضى كتاب تنزيه الانبياء على ما صرح بذلك الشيخ عبد الجليل المذكور هذا فى اوائل كتاب المثالب المشار اليه » اشاره به آنست كه مصنف ( ره ) در اوائل كتاب نقض ( ص 7 ) گفته : « و اگر در اين دعاوى تقيه و انكار كند از خوف شمشير سلطان بود كه كتابى بزرگ كه آن را « زلة الانبياء » خوانند ابو الفضائل مشاط كرده است رد بر كتاب - « تنزيه الانبياء » كه سيد علم الهدى مرتضى رضى اللّه عنه كرده است » . 5 - اينكه فرموده : « ثم اورد بعض الفوائد و اللطائف من كتابه هذا فى ترجمته و شطرا آخر منها أورده متفرقا فى كتاب مجالس المؤمنين المذكور ( الى قوله « و بعضها بالمعنى » ) . اشاره بموارديست كه ضمن مطالب مربوطه ببيانات قاضى شوشترى ( ره ) مفصلا شرح داده شد ليكن تتميما للفائدة در اينجا ببيان واضح‌ترى مطلب را تقرير ميكنيم و آن اينكه : مجالس المؤمنين بتبع و تقليد كتاب نقض تأليف شده است توضيح اين مطلب آنكه موضوع بحث در مجالس المؤمنين آنست كه قاضى ( ره ) در مقدمهء آن بعبارت ذيل از آن تعبير نموده است : « و بذكر احوال بعضى از مشاهير شيعهء عليه از صحابهء مرضيه و تابعان طريقهء مرتضويه از مجتهدان احكام و راويان احاديث سيد انام و حكماى اسلام و عظماى ائمهء كلام و ساير علماى اعلام و صوفيهء كرامت مقام و سلاطين صاحب اقتدار و وزراى كرامت مدار و امراى عظام و شعراى فصيح الكلام اهتمام نمود » . پس چنان كه ملاحظه مىشود موضوع بحث در كتاب مجالس مذكور تراجم احوال اشخاصى است كه مشمول يكى از عناوين كليهء مندرجه در عبارت سابق الذكر هستند و علاوه مىشود بر اين منظور مطالب مجلس اول كه در ذكر اماكن شيعه است و مجلس دوم كه در ذكر طوائف شيعه است و فاتحهء كتاب كه در تعريف شيعه است و چون همهء اين امور كه گزارش يافت قسمتى از موضوع بحث كتاب شريف « النقض » تأليف شيخ