ناصر الدين محمد بن حمدان بن محمد حمدانى است كه در همان كتاب نقض نامش مكرر آمده كه از آن جمله صفحهء 184 مىباشد . اما نسبت بخواجه امام عبد الحميد بن عبد الكريم پس رافعى در تدوين چنين گفته : « عبد الحميد بن عبد الكريم بن عبد الحميد بن على بن ابى الفتح بن اسماعيل ابو شكر الحنفى و يقال ابو زرعة كان احد فقهاء اصحاب الرأى المعتبرين فيما بينهم ( تا آخر ترجمهء وى ) » . و مقصود از امام نجيب حنفى همان است كه رافعى در تدوين دربارهء وى چنين گفته : « عبد الرحمن بن محمد بن عبد الكريم بن الحسين بن على بن ابراهيم أبو النجيب الكرجى فاضل حاذق عارف بالعربية و الفقه و التواريخ و الاشعار و غيرها تفقه بقزوين و ببغداد و سمع بهما الحديث ( پس ترجمهء او را بتفصيل ذكر كرده و در آخر گفته ) و كان له رحمه اللّه مع الفضل و الشرف ثروة و يسار و بنى المدرسة و تنوق بها فى بنائها و توفى سنة « 1 » و تسعين و خمسمائة » . نگارنده گويد : از جملهء اشتباهاتى كه براى فاضل جليل معاصر آقاى امينى دام بقاؤه در شهداء الفضيله روى داده اين است كه شيخ كرجى مذكور در كلام صاحب نقض و تدوين را از علماى اماميه دانسته است و همچنين نوهء او را نيز از علماى شيعه شمرده است فراجع ان شئت ( ص 50 - 51 ) . اينكه مصنف ( ره ) در نقض گفته ( ص 195 ) : « و محمد بن الحسين المحتسب كه مصنّف كتاب رامش‌افزاى است چند مجلّد » از عبارت مصنف ( ره ) برمىآيد كه در زمان تأليف نقض هنوز مجلدات دورهء - رامش‌افزاى كه بنابر تصريح منتجب الدين ده مجلد بوده است بپايان نرسيده بوده است و اين كتاب در دسترس ابن شهر اشوب بوده و در مواردى از كتاب مناقب از آن كتاب نقل نموده است اينك بذكر آن موارد ميپردازيم : 1 - در اواخر فصلى كه بعنوان « و أما نقض العادة فعلى سبعة أنواع » منعقد كرده گفته ( جلد 1 ؛ ص 444 چاپ ايران ؛ و چاپ بمبئى ؛ الجزء الثانى ص 192 ) : « و فى رامش‌افزاى : كان طول الباب ثمانية عشر ذراعا و عرض الخندق عشرون فوضع جانبا على طرف الخندق و ضبط جانبا بيده حتى عبر عليه العسكر و كانوا ثمانية الف و سبعمائة رجل و فيهم من كان يتردد و يخف عليه » مجلسى ( ره ) در بحار ( جلد تاسع ؛ باب قوته و شوكته ( ع ) ، ص 577 ) آن را حرفا به حرف نقل كرده است . 2 - در فصلى كه تحت عنوان « فيما ظهر من امير المؤمنين ( ع ) فى حرب الجمل » گفته ( ج 1 چاپ ايران ، ص 611 ؛ و جزء ثالث چاپ هند ص 91 ) : « و فى رامش‌افزاى : انها قالت : لا طاقة لى بحجج على فقال ابن عباس : لا طاقة لك بحجج المخلوق فكيف طاقتك بحجج الخالق » مجلسى ( ره ) در بحار ( جلد ثامن ؛ ص 418 ) آن را نقل كرده است .

--> ( 1 ) در اينجا بياضى هست .