اينكه گفته ( ص 162 ) : « و بعد از آن خواجه عراقى طاوسى رئيس و حاكم صد هزار مرد پسر امامى چون محمد طاوسى از خانهء مردى معروف عديم النظير ( تا آخر ) . ابن خلكان در وفيات الاعيان تحت عنوان حرف العين گفته ( ج 1 ؛ ص 400 نسخهء مطبوعه ببولاق بسال 1299 ) : « ابو الفضل العراقى بن محمد العراقى القزوينى الملقب ركن الدين المعروف بالطاووسى ؛ كان اماما فاضلا مناظرا محاججا قيما بعلم الخلاف ماهرا فيه ( تا آنكه گفته ) و لم اعلم نسبة الطاوسى الى اى شىء و لا ذكرها السمعانى و اللّه اعلم و سمعت جماعة من الفقهاء من اهل بلاده يقولون ان فى قزوين خلقا كثيرا ينتسبون هذه النسبة و يزعمون انهم من نسل طاوس بن كيسان التابعى المذكور قبل هذا فلعله منهم و اللّه اعلم » . نگارنده گويد ، مستوفى در اواخر تاريخ گزيده گفته : « طاوسيان اصل شان از طاوس بن كيسان است و او از تابعين بود در ايشان علماى عالى مرتبه بوده‌اند چون شيخ محمد و پسرش ابو جعفر عراقى » . طالب تفصيل اين مطلب بتدوين رافعى رجوع فرمايد . اينكه مصنف ( ره ) گفته : « در نحر مجبرش بماند » . گويا اين تعبير مأخوذ از احاديث است چنان كه طريحى ( ره ) در مجمع البحرين ( در مادهء نحر ) گفته : « و فى الدعاء : اللهم انا نجعلك فى نحورهم و جعلت فلانا فى نحر العدو اى قبالته و حذاءه ، و تخصيص النحر بالذكر لان العدو يستقبل نحره عند المناهضة للقتال ؛ و المعنى نسألك ان تتولانا فى الجهة التى يريدون ان يأتونا منها و نتوقى بك عما يواجهوننا به ؛ فأنت الذي تدفع فى صدورهم و تكفينا امرهم و تحول بيننا و بينهم ، و النحور بضم النون جمع نحر و هو موضع القلاده من النحر » . كلينى ( ره ) در اصول كافى ( ضمن حديثى كه در « باب الدعاء للكرب و الهم و الخوف » ص 520 مجلد دوم مرآة العقول ) از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده است كه آن حضرت در دعاى خود بخداى تعالى به اين عبارت پناهنده شده است : « اللهم انى أدرأ بك فى نحره و اعوذ بك من شره » . علامهء مجلسى ( ره ) در شرح اين عبارت چنين گفته : ( ج 2 مرآة ، ص 520 ) : « قال فى النهاية : « الدرء - الدفع » و انما خص النحور ( كذا و الظاهر النحر ) لانه اسرع و اقوى فى الدفع و التمكن من المدفوع » . ملا خليل قزوينى ( ره ) در صافى گفته : ( جزء پنجم ، ص 178 چاپ لكهنو ) : « أدرأ بدال بىنقطه و همزه بصيغهء مضارع معلوم متكلم وحده از باب « منع » است و مفعول آن محذوف است بتقدير أدرأه ، الدرء بفتح دال و سكون راء و همزه - دفع چيزى ، باء در بك براى استعانت است ، « فى نحره » متعلق است به « أدرأ » و براى تعيين محل دفع است ، النحر بفتح نون و سكون جاى بىنقطه و راء بىنقطه بعض سينه كه