قوم خود را ، محبت قرابت به حركت آمد و نجات فرزند خود در خواست كرد كه : رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي « 1 » حق سبحانه فرمود : كه فرزند غير صالح اهل تو نباشد « 2 » ، و پيغمبر ما چون مأمور شد به جهاد قوم شمشير در ايشان نهاد و هيچ رقّت بر اقرباى خود نكرد . آيا صبر كدام در راه خدا بيشتر باشد ؟ يهودى گفت : نوح بر قوم خود دعا كرد و خداى تعالى دعوت او را قبول نموده چندان باران از آسمان آمد كه قوم او هلاك شدند . على « 3 » - عليه السلام - فرمود پيغمبر ما نيز چنين كارى كرد ، ليكن تفاوتى عظيم است ميان اين دو امر ، چه نوح بر قوم خود غضبناك شد ، و نفرين كرد پيغمبر ما به جهت قوم خود با آنكه اكثر مستوجب غضب و سخط بودند چون محتاج به باران شدند دعا كرد و رحمت طلبيد و دعاى وى مستجاب شده ، چندان رحمت آمد ، كه از كثرت باران به تنگ آمدند ، و استدعا نمودند كه بازايستد . آن سرور « 4 » تبسمى نموده فرمود كه هذا « سرعة ملالة ابن آدم » . پس گفت : اللّهمّ حوالينا و لا علينا . پس باران بر حوالى مدينه و بر كشت و زرع مىباريد و بر شهر قطره‌اى نمىآمد . يهودى گفت : اينك هود - عليه السلام - از خداى تعالى بر قوم خود نصرت طلبيد ، حق سبحانه بادى فرستاد و قوم او را هلاك كرد . حضرت گفت : خداى تعالى پيغمبر ما را بيش از اين كرامت فرمود چه در روز خندق در هلاك دشمنان وى ، باد فرستاد و ملائكه نيز فرستاد كما قال : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جاءَتْكُمْ جُنُودٌ فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً وَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها « 5 » .

--> ( 1 ) هود 11 / 45 . ( 2 ) همان سوره / 46 . ( 3 ) ب : حضرت . ( 4 ) ب : حضرت . ( 5 ) الأحزاب 33 / 9 .