فصل هيجدهم از باب دوّم از مقالهء سوّم در ذكر اختلاف ناس در عصمت انبياء و ملائكه و اختلاف در تفضيل انبياء بر ملائكه پيش از اين دانسته شد وجوب عصمت انبيا ؛ و امّت بعد از اتفاق در وجوب اصل عصمت مختلفند در كيفيّت آن ؛ و اختلاف در كيفيّت عصمت بر دو گونه متصور شود : يكى : در امورى كه متصوّر شود اعتبار عصمت در آن امور . دوّم : در زمانى كه معتبر شود وجوب عصمت در آن زمان . پس در اين مسأله دو مقام است . مقام اوّل : امورى كه واجب است اعتبار عصمت در آن امور و آن بر چهار نوع است : اوّل : ما يتعلّق بالاعتقاد ، و جميع امت متفقند در وجوب عصمت انبيا از كفر مگر طايفه‌اى از خوارج كه تجويز صدور ذنب از انبيا كنند ، و هر ذنبى را كفر دانند « 1 » فبهذا الطريق جوّزوا صدور الكفر عنهم . دوّم : ما يتعلّق بالتبليغ ، و خلافى نيست در وجوب عصمت ، فيما يتعلق بالتبليغ لا عمدا و لا سهوا و إلّا لم يبق الاعتماد على شيء من الشرايع ؛ كذا قال

--> ( 1 ) شرح المقاصد 5 / 50 - 49 .