الفاظ مسموعهء مقروء ، و آن لا محاله حادث است ، اگر چه قدرت بر ايجاد او قديم است و عين ذات . و اشاعره كلام را دو قسم دانند : كلام لفظى و كلام نفسى . و اوّل را حادث دانند و ثانى را صفتى قديم ، قائم به ذات واجب تعالى ، چون ساير صفات و اين معقول نيست . چه كلام نفسى يا عبارت است از تخيّل الفاظ كه حديث نفس « 1 » گويند و اين درباره واجب تعالى روا نيست و يا عبارت است از علم به مدلولات و معانى الفاظ و عبارات و آن نيست مگر عين صفت علم .

--> ( 1 ) ب : نفسى .