لازم آيد كه آثار صفت ، منتفى باشد ، امّا با ترتّب آثار صفت ، خلوّ از صفت لا نسلّم كه نقص باشد ؛ بلكه در غايت ظهور است كه ترتّب اثر صفت بر ذات ، با عدم حاجت به صفت ، اكمل است از ترتّب اثر ، با وجود صفت . و حال آنكه ما قائل به عدم صفت مطلق مفهوما مصداقا نيستيم ، بلكه قائليم به تحقّق مفهوم صفت ، و لا نسلّم كه در تحقّق مفهوم صفت ، مصداق ، مغاير ذات لازم باشد ، بلكه تحقّق مفهوم را لا بدّ است مصداقى ، اعمّ از اينكه مغاير ذات باشد ، چنان كه در ما ، يا عين ذات باشد ، چنان كه در واجب .