محبت را از دو طرف و بعد بر او تفريع كرد نرم و رحيم بودن با مؤمنين و سخت و غليظ بودن با كافرين را ، زيرا كه هر كه كسى را دوست دارد البته دوست او را نيز بالتبع دوست دارد و دشمن او را دشمن دارد ، بعد از ايشان سلب كرد حب حيات و حب رياست هر دو را چه ، جهاد با حب حيات و باك نداشتن از ملامت با حب رياست راست نيايد ، و بعد به جهت بزرگى اين مقام فرمود ذلك فضل اللّه تا آخر ، تا بفهمى كه تا به مقام محبت كسى نرسد از اين دو مرض خلاص نمىشود ، آه آه . و لذا فرمودند نحن النّاس و شيعتنا كالنّاس و الباقون نسناس شيعتنا اى من شيّعنا فى الافعال و التّرك و تشبّه بنا و تخلّق باخلاقنا : 214 مائيم ناس و حقيقت انسان و شيعيان ما مثل و نظير انسانند و باقى همه نسناسند و شيعه كسى است كه تابع ايشان باشد در افعال و تروك و متصف به اخلاق ايشان باشد . بارى چنين مرض مزمن را عادتا يك‌دفعه نتوان زائل نمود . چنانچه سال‌ها مزمن و ملكه شده ، هم سال‌ها بايد به علاج وى كوشيد . و ان شاء اللّه كيفيت معالجه همه مرض‌ها را در مجلس خاصى به يك نهج بيان خواهيم نمود . و از جمله دردها كه در رؤسا است اين است كه ايشان بيشتر از عار و ننگ فرار كنند . و مراد از رؤسا هر كسى است كه به انگشت او را اشاره كنند و وقعى داشته باشد . و اسباب او همان امور سابقه است از علم و مال و قوّت و جمال و زهد و حسب و نسبت و كثرت اتباع و انصار . و لذا هميشه اهل ايمان غالبا كسانى بودند كه گمنام و خالى از همه اين‌ها بودند ، چنانچه از آيات سابقه معلوم شد . علاوه بر اين كه رؤسا ايمان نياوردند مانع ايمان ديگران هم ايشان بودند ، چنانچه از آيات بسيار ظاهر مىشود . پس در سوره ابراهيم است وَ بَرَزُوا لِلَّهِ جَمِيعاً فَقالَ الضُّعَفاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعاً فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذابِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ 215 الآية : ظاهر و آشكار باشند از براى خدا در قيامت جميع ايشان ، پس مىگويند ضعيفان به متكبران ما تابع شما بوديم آيا از ما هيچ بر مىداريد عذاب خدا را ؟ و فى سورة السّبإ وَ لَوْ تَرى إِذِ الظَّالِمُونَ مَوْقُوفُونَ عِنْدَ رَبِّهِمْ يَرْجِعُ بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ الْقَوْلَ يَقُولُ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لَوْ لا أَنْتُمْ لَكُنَّا مُؤْمِنِينَ : 216 اگر ببينى زمانى را كه ظالمان ايستاده باشند در نزد خداى خود بعضى از ايشان با بعضى سخن مىگويند ضعيفان به متكبران مىگويند اگر شما نبوديد ما ايمان مىآورديم . و فى سورة المؤمن وَ إِذْ يَتَحاجُّونَ فِي النَّارِ فَيَقُولُ الضُّعَفاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا 217 الى آخره : زمانى كه با هم نزاع مىكنند در ميان آتش پس مىگويند ضعيفان به متكبران . و هكذا .