گفتند نيستيد شما مگر بشر مثل ما . و فى سورة الاحقاف وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا لَوْ كانَ اى الايمان خيرا ما سبقونا اليه 160 : و گفتند كافران به مؤمنان كه اگر ايمان خوب بود ايشان به ما سبقت نمىگرفتند . خلاصه گاهى گفتند تو مثل مائى ، گاهى گفتند ما را كه خدا مستحق اين نعمت‌ها دانسته و داده ما سزاوارتريم . و فى سورة البقرة وَ نَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَ لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ 161 : ما سزاوارتريم به پادشاهى و او وسعت مالى ندارد . بلكه گفتند آخرت نيز ما را است و فى سورة الكهف وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً وَ لَئِنْ رُدِدْتُ إِلى رَبِّي لَأَجِدَنَّ خَيْراً مِنْها مُنْقَلَباً 162 : گمان ندارم كه قيامت برپا شود و اگر راست باشد باز آخرت من بهتر از دنياى من خواهد بود . و فى سورة فصّلت وَ لَئِنْ أَذَقْناهُ ، اى الانسان ، رَحْمَةً مِنَّا مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هذا لِي وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً وَ لَئِنْ رُجِعْتُ إِلى رَبِّي إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنى 163 : و اگر بچشانيم به انسان رحمتى از خود بعد از ضرر و اذيتى كه به او رسيد مىگويد اين از براى من است و گمان ندارم كه قيامت حق باشد و اگر حق باشد ، از براى من در نزد خدا جزاى خوب خواهد بود . شكر خدا را كه به اسلام متولد شديم و از متابعت پيغمبر و امام ننگ و عار نداريم . بلى حالا مترفان اعتنا به علماء نكنند و بيچاره نفهميده كه اگر حال ، پيغمبر ( ص ) يا امام بود با او نيز همين سلوك مىنمود زيرا كه باعث در هر دو يكى است و آن جز حب رياست نيست . و منها عقل و راى خود را پسندد . پس ، از مشورت بازماند و در علوم گوش به سخن ديگرى ندهد . و منها اعمال و عبادت در نظرش بزرگ و خوب آيد و به عجب گرفتار شود . قال الخاتم ( ص ) ثلث مهلكات شحّ مطاع و هوى متّبع و اعجاب المرء بنفسه 164 و قال لو لم تذنبوا لخشيت عليكم ما هو اكبر من ذلك العجب العجب 165 قال الصادق ( ع ) انّ اللّه تعالى علم انّ الذّنب خير للمؤمن من العجب و لو لا ذلك ما ابتلى مؤمنا بذنب ابدا 166 : رسول خدا ( ص ) فرمود سه چيز است كه هلاك‌كننده است ، بخلى كه صاحبش اطاعت او كند و هوا و هوسى كه پيروى شود و عجب نمودن شخص به خودش . و باز فرمود اگر گرفتار گناه نمىشديد مىترسيدم بر شما چيزى را كه بزرگتر از او است ، عجب عجب . صادق ( ع ) فرمود خدا مىدانست كه گناه بهتر است از براى مؤمن از عجب و اگر اين نبود هرگز مؤمن به گناه مبتلا نمىشد . و منها در خود كمالات پندارد ، پس خود را مستحق صدرنشينى و فرمان فرمائى