سحر و جنون دادند ، كَذلِكَ ما أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا قالُوا ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ 90 . و ايضا ظاهر است كه حق تعالى از چيزى نهى نكرد مگر آن كه آن چيز را دشمن داشت و او را مبغوض داشت . پس بديهى شد كه حق تعالى و اولياء و دوستان خدا بالفطره دشمن دنيا و اهل دنيا مىباشند و دنيا و اهل دنيا هم بالفطره دشمن ايشان مىباشند و هر كه دشمن خدا و اولياى او است البته ملعون و مستحقّ عذاب خدا او است چنانچه گفته‌اند : اهل دنيا از كهين و از مهين * لعنة اللّه عليهم اجمعين اين است معنى الدّنيا سجن المؤمن و جنّة الكافر 91 و معنى دعاى ابو حمزه ارحم فى هذه الدّنيا غربتى 92 . البتّه هر كه محبوس زندان ضدّ است ، او به حقيقت غريب است . پس البتّه بايد از براى اولياء خدا گريه كرد و عزادارى نمود كه همهء ايشان مظلومند و گريه و ندبه را سزاوارند لهذا آسمان و زمين و همهء اشيا براى ايشان مىگريند . حال انصاف بده دنيائى كه با دوستان خدا چنين كرده و با دشمنان خدا چنان ، توان دل به او بست و در او خوش‌حال بود ؟ جائى كه شريك تو بلكه فرمان فرما و زبر دست تو مثل فرعون و نمرود و معاويه و يزيد باشد و پيش‌ماندهء ايشان باشد ، توان از غصّه هلاك نشد و شب و روز گريه نكرد ؟ پس اگر دوست خدائى آمادهء زندان و غل و زنجير باش . نمىبينى كه روباه به راحت است و شير در زنجير ؟ اللّهمّ اجمع بيننا و بين اوليائنا و الحقنا بالصّالحين محمّد و آله الطّاهرين فى جنّات النّعيم . پس واى بر كسى كه به دنيا دلخوشى داشته باشد و دنيا بهشت او باشد و هم صفت فرعون و امثال او باشد ، وَ رَضُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ اطْمَأَنُّوا بِها 93 . و خوشا حال كسى كه از دنيا بيزار باشد و دلتنگ و ملول باشد و هم صفت اولياء باشد . پس بالبديهه هرگز سلسلهء عصمت و دوستان ايشان خالى از دشمن و از حزن و الم نخواهند بود بلكه هر يك را دشمن بسيارى است زيرا كه هميشه از هر هزار نفر نتوان ده نفر پيدا كرد كه دشمن دنيا باشد . پس همه طالب دنيا و دنيا محبوب ايشان است الّا ما شاء اللّه . و بايد دوستان خدا مردم را از دنيا منع كنند و امر به معروف و نهى از منكر نمايند و اهل دنيا را سفيه و جاهل و بىعقل شمرند و الّا دوستان خدا نخواهند بود . و چگونه مىشود كه مردم را از معشوق ايشان منع كنى و عشق و محبت او را سفاهت شمرى و او دشمن تو نشود و تو را سفيه و مجنون و ساحر نگويد ؟ پس بديهى شد معنى آيات و اخبار كه بلاء موكّل به انبياء و اولياء است و مؤمن هرگز خالى از دشمن نيست . 94