مواعظ ايام عاشوراى سنهء 1279 عنوان كلام در اثبات نبوّت است . قال تعالى إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلا فِيها نَذِيرٌ 1 . بدان كه تا خود را نشناسى هيچ نشناسى ، چه ما سوا در انسان مندرج است . پس اوّل بيان مراتب شود تا پيغمبر ( ص ) و امام معلوم شود . جميع ما سوى غير انسان دو قسمند ذى روح و غير ذى روح . و غير ذى روح عالم دنيا و اجسام است كه جسم افلاك و عناصر و معادن و نبات است كه ايشان را شعور و لذت و الم نيست ، و ذى روح ملائكه و شياطين و حيوانات است و ملائكه اكمل و اعلا و معصومند و در علم و لذّت هم اشرفند و مسلّطند بر ساير مراتب و از مكر و غضب و شهوت عاريند . و بعد شياطين ، علم و لذّت و كار ايشان خدعه و مكر و تزوير است و مسلّط است بر مادون ، و ما تحت فلك قمر را متصرفند . و بعد حيوانات دو قسمند ، اوّل شهوى چون انعام و مورچه و خنزير كه لذت و شعور ايشان در اكل و شرب و نوم و جماع است ، دوّم غضبى چون مرغان شكارى و جانوران درنده چون شير و پلنگ كه لذت و شعور ايشان در گرفتن و غلبه كردن و دريدن است و قسم دوّم مسلّط است بر اوّل و اوّل هم مسلّط است بر جماد و هر چه تسلط بر هر چه دارد اشرف از او است و اين ظاهر است ، پس اجسام از همه پست‌تر و ملائكه از كلّ برتر . و همچنين طعام و شراب ، بعضى شهوت افزايند و بعضى غضب و بعضى مكر و حيله و بعضى عقل و ميل به عبادت ، چنانچه به تجربه و اخبار ظاهر مىشود ، مگر شراب و مسكر كه همه را افزايد و عقل را پوشد پس كليد همه معاصى است و بر همه كشاند ،