نظر هيبت نگريست پس آن آب گوارائى شد و به بخش دوم با نظر شفقت نگريست پس عرش را از آن آفريد . - تا اينكه حضرت ( ع ) فرمود - سپس خداوند عرش را از دو نور آفريد كه يكى از آن دو فضل بود و ديگرى عدل . پس خداوند به آن دو نور فرمان داد ، پس آن دو ، دو نفس كشيدند پس از آن دو چهار چيز را آفريد ، عقل و حلم و علم و سخاوت ، سپس از عقل ، خوف و ترس را آفريد و از علم ، رضا و خشنودى را و از حلم ، مودّت و پيوستگى را و از سخاوت ، محبّت و دوستى را آفريد . سپس اين چيزها را در گل و طينت محمّد ( ص ) با يكديگر آميخت - تا اينكه حضرت فرمود - پس چون انوار به تكامل رسيدند نور محمّد ( ص ) هفتاد و سه هزار سال ساكن گرديد . سپس نورش را به بهشت منتقل كرد پس هفتاد هزار سال در آنجا باقى ماند . سپس نورش را به آسمان هفتم ، سپس به آسمان ششم ، سپس به آسمان پنجم ، سپس به آسمان چهارم ، سپس به آسمان سوّم ، سپس به آسمان دوّم ، سپس به آسمان دنيا منتقل نمود ، پس نور آن حضرت در آسمان دنيا باقى ماند تا اينكه خداوند اراده فرمود كه حضرت آدم ( ع ) را بيافريند . ( 230 ) . . . ( 231 ) . مجلسى ، بحار ، السّماء و العالم ، باب فى خلق الارواح قبل الاجساد ، احاديث 1 تا 5 ، ج 61 ، ص 131 و 132 : خداوند ارواح را دو هزار سال قبل از بدنها آفريد . ( 232 ) . مجلسى ، بحار ، تاريخ نبيّنا ، باب اثبات المعراج و معناه و كيفيّته ، ج 18 ، ص 282 تا 410 . ( 233 ) . محدث قمى ، مفاتيح الجنان ، دعاى ندبه : من و على از يك شجره و درختيم و سائر مردم از شجره‌ها و درختهاى مختلفند . ( 234 ) . مجلسى ، بحار ، تاريخ نبيّنا ، باب بدء خلقه ، حديث 10 ، ج 15 ، ص 10 : على ( ع ) : خداى تبارك و تعالى يگانه و يكتا بوده و در يكتائيش نيز يگانه بود . سپس به كلمه‌اى تكلّم فرمود پس آن نورى شد . سپس از آن نور محمّد ( ص ) را آفريد و مرا و ذريّه‌ام را خلق نمود . ( 235 ) . كلينى ، اصول كافى ، كتاب الحجّة ، باب مولد النّبيّ و وفاته ( ص ) ، حديث 9 : صادق ( ع ) : همانا خدا بود و هيچ پديده‌ئى نبود . سپس پديده و مكان را آفريد و نور الانوار را كه همه نورها از آن روشنائى يافت آفريد و از نور خود كه همه نورها از آن روشنايى يافت در آن جارى ساخت و آن نورى است كه محمّد و على را از آن آفريد . ( 236 ) . كلينى ، اصول كافى ، كتاب الايمان و الكفر ، باب طينة المؤمن و الكافر ، حديث 4 : باقر ( ع ) : همانا خداوند ما را از اعلى عليّين آفريد و دلهاى شيعيان ما را از آنچه ما را آفريده ، آفريد و پيكرهايشان را از مرتبهء پايين‌تر از آن آفريد . از اين رو دلهاى شيعيان به ما متوجّه است زيرا از آنچه ما آفريده شده‌ايم آفريده شده‌اند . ( 237 ) . اين فرموده امام كه « ما را آفريد » يعنى ارواح ما را ، و « دلهاى شيعيان ما را از آنچه ما را آفريده ، آفريد » . يعنى روحهاى ايشان را از آنچه بدنهاى ما را از آن آفريد ، خلق كرد . و قرينه اين مطلب به زودى ذكر خواهد شد . ( 238 ) . كلينى ، اصول كافى ، كتاب الحجّة ، باب خلق ابدان الائمّة و ارواحهم و قلوبهم ، حديث 1 : صادقين ( ع ) :