بكشد پس گويا همهء مردم را كشته است و هر كس فردى را حيات بخشد گويا همهء مردم را زنده كرده است . ( 33 ) . سوره احزاب ، آيه 57 : خدا را بيازارند . ( 34 ) . سوره فتح ، آيه 2 : تا خدا تو را بيامرزد . ( 35 ) . سوره نساء ، آيه 151 : و مىگويند به يكى ايمان مىآوريم و به ديگرى كفر مىورزيم و مىخواهند در اين بين راهى برگزينند ، اينان كافران حقيقيند . ( 36 ) . سوره فرقان ، آيه 43 : آيا كسى را كه هواى نفس خويش را معبود خود قرار داده بود ديدى ؟ ( 37 ) . سوره نساء ، آيه 65 : پس نه چنين است ، به خدا سوگند كه مؤمن نمىشنوند مگر اينكه تو را در آنچه مورد اختلافشان است حكم نمايند . ( 38 ) . سوره آل عمران ، آيه 85 : و هر كس جز اسلام دينى اختيار كند پس از او پذيرفته نمىگردد . ( 39 ) . محدث قمى ، مفاتيح الجنان ، زيارت جامعه كبيره : و هر كه با شما دشمنى ورزيد پس هرآينه با خدا دشمنى نموده است . ( 40 ) . محدث قمى ، مفاتيح الجنان ، زيارت جامعه كبيره : و هر كه با شما دشمنى ورزيد پس هرآينه با خدا دشمنى نموده است . ( 41 ) . بلكه مراد اين است كه : هر كه به خاطر كمالتان و جمالتان تحت ولايت شما در آمد و شما را دوست گرفت . ( 42 ) . و هر كه به خاطر همان با شما دشمنى ورزيد . ( 43 ) . فيض ، تفسير صافى ، ذيل آيه 29 سوره انبياء : پشيمانى در مقام توبه كافى است . ( 44 ) . كلينى ، اصول كافى ، كتاب الايمان و الكفر ، باب الكبائر ، احاديث 6 ، 13 ، 21 و 22 : زنا كار در حالى كه زنا مىكند مؤمن نيست . ( 45 ) . محدث قمى ، مفاتيح الجنان ، اعمال سحرهاى ماه مبارك رمضان ، دعاى ابو حمزه : آنگاه كه نافرمانيت كردم ناشى از انكار پروردگارى تو نبود . . . و لكن بلائى عارض گشت و نفسم آن را آراست . ( 46 ) . مجلسى ، بحار ، كتاب العقود و الايقاعات ، باب وجوه النكاح ، حدث 12 و باب احكام المتعة ، احاديث 15 و 21 ، ج 103 ، ص 305 و 314 و 315 . ( 47 ) . فيض ، تفسير صافى ، ذيل آيه 29 سوره انبياء : از امام كاظم ( ع ) از رسول خدا ( ص ) است كه فرمود شفاعت من تنها براى اهل گناهان كبيره از امت من است و امّا نيكوكاران امّتم كه ايرادى بر آنان وارد نيست . عرض شد اى پسر رسول خدا ، خداوند مىفرمايد : « و شفاعت نمىكنند مگر براى كسى كه پسنديده باشد » و كسى كه گناه كبيره مرتكب شود پسنديده نيست . پس حضرت ( ع ) فرمود : هيچ مؤمنى نيست كه گناهى را مرتكب شود مگر اينكه آن گناه در او احساس بدى ايجاد مىكند و او از آن گناه پشيمان مىشود و پيامبر ( ص ) فرمود : در مقام توبه پشيمانى كفايت مىكند و فرمود : كسى كه كار نيك او را مسرور سازد و كار بد او را بدحال كند پس او مؤمن است ، پس كسى كه نسبت به گناهى كه مرتكب شده پشيمان نمىشود مؤمن نيست و شفاعت براى او واجب نيست و ظالم است و خداوند