دكّان و يا معلّم و دبستان است . و عوام را حاجت به علماء و دانشمندان است و همه خلق را حاجت به ائمه و پيغمبران است و ايشان را نيز حاجت به اولو العزم صاحب شرع و كتاب و ديوان است و ايشان را نيز احتياج به خاتم پيغمبران و به اهل بيت طاهرين آن رئيس و مربّى عالم امكان است و ايشان را نيز در علم و تربيت احتياج به خداوند عالميان است . پس اگر دهقان و باغبان چون زراعت و درختان باشند البته ايشان را نيز باغبانى ضرور است و اگر مالك و پاسبان چون رمه و بهيمه و حيوان است او را نيز شبان ديگرى لازم است و هكذا اگر طبيب چون مريض است احتياج به طبيب ديگر است و اگر علماء مانند عوام و جهال و گرفتاران شهوت و خيال باشند البته ايشان را هادى و قاضى ديگر درخور است . پس اى عزيز اين سرّ ظاهر را حلقهء گوش كن و اين نكته تلخ با هر را چون جان شيرين نوش كن . پس تا پشت پا به دنيا نزنى لاف علم و رياست شرعى مزن و تا خود را اسير و در قيد شهوت و حبّ رياست بينى خود را نايب امام و پيغمبر همام مدان . رئيس عالم امكان همان شد كه از عالم امكان گذشت و پيغمبر خدا كسى شد كه لباس عصمت پوشيد و امام تو ، مفتى و قاضى و مربى ، چنين كسى را قرار داد و غير او را گرگ آدم خوار نام نهاد آنجا كه بعد از مذمت علماء سوء و زشت فرمود و امّا من كان من العلماء صائنا لنفسه حافظا لدينه مخالفا لهواه مطيعا لامر مولاه فللعوام ان يقلّدوه 293 يعنى تقليد كنند عوام از علماء ، كسانى را كه حفظ نفس و دين خود نمايد و مخالفت هوا و هوس و اطاعت امر مولى نمايد . و از همين سرّ آشكار ، ظاهر و آشكار شد وجوب عصمت ائمه و پيغمبران و طهارت و پاكى ايشان ، فافهم . بدان كه بسيارى از مخرّبان و تن‌پروران را به مضمون وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً 294 شبهه‌اى است كه هر زمان را اقتضائى و اهل هر زمان را لباس و غذائى است و سيرت بعضى از ائمه ( ع ) را شاهد آورند و بعضى از احاديث بر سر دست درآورند و ما بعون اللّه چند حديث ذكر نمائيم و شبهه را رفع سازيم . در كتاب محرق است كه حضرت امير ( ع ) مىفرمود اشبع و ارى بطونا جائعة و مع ذلك اسمى امير المؤمنين 295 يعنى آيا من سير بخورم با آنكه مىبينم شكمهاى گرسنه در حوالى حجاز و مع ذلك اسم من امير المؤمنين باشد ؟ در اصول كافى از معلّى بن خنيس ( قدهما ) روايت مىكند كه به صادق ( ع ) عرض كردم اگر امر با شما بود ما شيعيان را با