نظر علي الطالقاني

526

كاشف الأسرار ( فارسى )

اشاره دانستى كه غرض از خلقت انسان ، كامل شدن او است و كمال او اين است كه چون فقير و محتاج است از احتياج بيرون آيد و به غناى حق تعالى مستغنى شود و هر چه بخواهد و بگويد بشو ، بشود و اين نمىشود مگر به معرفت و محبّت خدا و معصومين ( ع ) و خدمت ايشان . چنانچه انبياء و اولياء چنين كردند و چنان شدند و هر چه مىخواستند به محض اراده مىشد و همه خلايق و جميع درندگان و جانوران مطيع ايشان بودند و به غير از خدا از چيزى نترسيدند و همه كس و همه چيز از ايشان ترسيدند و اين است معنى ( العبوديّة جوهرة كنهها الرّبوبيّة ) 127 و معنى ( يا بن آدم اطعنى حتّى اجعلك مثلى ) 128 و معنى هر كه از خدا بترسد همه چيز از او مىترسد و هر كه از خدا نترسد از همه چيز مىترسد . 129 و هر كه از مؤمنين و مسلمين در دنيا به اين مقام نرسيد هر وقت به بهشت رفت در بهشت به اين مقام البتّه خواهد رسيد ، چنانچه در احكام بهشت بيان كرده‌ايم . و معاهده فيما بين خدا و بندگان همين بود كه ايشان درست بندگى كنند و خدا هم ايشان را چنان كند كه هر چه بخواهند و بگويند بشو ، بشود . و لهذا از معصوم ( ع ) پرسيدند كه خدا مىفرمايد دعا كنيد من اجابت كنم و ما دعا مىكنيم و به اجابت نمىرسد . فرمود شما وفا به عهد خدا نمىكنيد تا او وفا به عهد خود كند ، فرموده أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ . 130 بارى انبياء و ائمه ( ع ) و اولياء وفا كردند و حق تعالى نيز با ايشان وفا به عهد خود كرد و اين اختصاص به معصوم نداشت . ببين در كرمات اولياء مثل سلمان و ابو ذر و كميل و ميثم و اويس و بشر حافى و امثال ايشان چه نوشته‌اند . بارى كمال ، خارج شدن از احتياج است و خارج شدن از احتياج نمىشود مگر به رسيدن آن مقام و آن نمىشود مگر به خدمت كردن كسى كه مستغنى باشد و آن نيست مگر خدا و آن نمىشود مگر به واسطه معصومين ( ع ) كه ايشان نيز به غناى خدا مستغنىاند و واسطه فيض و خزينه‌دار خدايند ، بلكه خزينهء خدايند . و لا اقل اگر به اين مقام نرسيدى لا اقل تكيه به ايشان بايد نمود كه واسطه و شفيعند و متخلّق به اخلاق اللّه هستند و صاحب عفو و كرمند . بدان كه معصوم ( ع ) را دو جهت است ، يكى جهت بندگى و طاعت و عبادت كه اداى حق اللّه است و يكى جهت تربيت و سلوك با زير دستان و توجه به ايشان و عفو و كرم و احسان به ايشان و خالى از كبر و حسد و حرص و غير اين‌ها ، و معنى تخلّق ايشان به اخلاق اللّه اين جهت است كه اداى حق الناس باشد . و هر دو جهت را از ايشان بايد