تو چه مىدهى ؟ فرمود به عزت پروردگار و به حق پدر و شوهرم كه بر در بهشت مو پريشان و اشكريزان مىايستم و از خدا طلب نمىكنم مگر ايشان را و از متعاقب ايشان داخل بهشت مىشوم . پس سيد الشهداء فرمود به حق جد بزرگوار و پدر عالىتبارم كه از خدا طلب نمىكنم مگر آنكه در بهشت قصرهاى ايشان را برابر قصر من گرداند . 659 روحى و روح العالمين لهم الفداء . و آيهء مباركهء وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى كه در سورهء و الضحى است ، يعنى هرآينه زود باشد كه عطا كند تو را پروردگار تو پس راضى شوى ، 660 احدى شبهه ندارد كه شفاعت داخل در مضمون اوست . در تفسير صافى است صادق ( ع ) فرمود رضاى محمّد ( ص ) اين است كه در آتش موحّدى نماند . 661 محمد حنفيه گفت ما اهل بيت مىگوئيم كه اميدوار كننده‌ترين آيه‌هاى اميدوارى همين آيه است ، پس و اللّه رسول خدا ( ص ) به شفاعت راضى خواهد شد و آن قدر خداوند عالم شفاعت او را قبول كند كه بگويد پروردگارا راضى شدم . 662 و در دعاهاى ماه رمضان در زاد المعاد و غير آن كه صدور آن دعاها با آن مضامين از معصوم ( ع ) سزاوار شك و ريب نيست اشاره به اين آيهء شريفه شده است . در دعاى ابو حمزهء ثمالى فرمود : الهى اگر مرا داخل آتش نمائى ، در اين ، سرور دشمن توست و اگر مرا داخل جنّت نمائى ، در اين ، سرور پيغمبر توست و من و اللّه مىدانم كه سرور پيغمبر تو محبوبتر است به سوى تو از سرور دشمن تو . 663 و در دعاى طولانى هر روز ماه رمضان فرمود : خدايا تو به پيغمبرت فرموده‌اى وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى ، خدايا پيغمبر تو راضى نمىشود كه عذاب نمائى در آتش جهنّم از امت او كسى را كه دوستى او و اهل بيت او را داشته باشد ، پس پناه بده مرا از جهنم و عذاب او و ببخش مرا به محمد و آل محمد ، يا ارحم الرّاحمين . شكر و سپاس مر خداوند بىقياس را كه به يارى قائم عجّل اللّه فرجه اين رساله را در مدت چهار ماه تقريبا جمع و تأليف نمودم و خاتمهء او را شفاعت محمّد و آل محمّد ( ع ) قرار دادم ، به اميد آنكه خداوند عالم ان شاء اللّه خاتمهء جميع امور جزئى و كلّى دنيوى و اخروى اين بىبضاعت و همهء برادران ايمانى سيّما نظر كنندگان اين كتاب را به چشم بصيرت و خطاپوشى ، ختم به خير نمايد و خاتمهء همهء ما را شفاعت محمد و آل محمد ( ص ) گرداند ، صلوات اللّه و سلامه عليهم اجمعين . شكر بىمنتها خداوند يكتا را كه اين رساله شرف اختتام پذيرفت در روز مباهله بيست و چهارم شهر ذى الحجّة 1283 . فالحمد للّه اولا و آخرا و الصلاة و السلام على محمد و آله باطنا و ظاهرا .