نظر علي الطالقاني
410
كاشف الأسرار ( فارسى )
در دست و نرم و ناعم و لطيف و فربه و مكرّم و بر هر يك از ايشان قوّت صد مرد بدهند در خوردن و آشاميدن و جماع ، و لذت طعام چاشت و شب چهل سال در كام او بماند و خداوند غفور قدير بر روهاى ايشان نور و بدنهاى ايشان حرير بپوشاند سفيد رنگ و زر و زيور ، و سبز جامه بوده باشند ، زندهاى باشند كه هرگز نمىميرند ، بيدارى باشند كه هرگز نخوابند ، بىنيازى باشند كه هرگز فقير نشوند و فرحناك باشند كه هرگز محزون نگردند و خندان باشند كه هرگز نگريند و هميشه گرامى باشند و هرگز خوار نگردند و نيكو طبيعت باشند كه هرگز رو ترش نكنند و پيوسته منعّم و شاد باشند و به لذّت خورند و هرگز گرسنه نگردند و سيراب گردند و هرگز تشنه نباشند و جامه پوشيده باشند و هرگز عريان نباشند و سوار شوند و به زيارت يكديگر روند ، و سلام كنند بر ايشان پسران كه پيوسته در نهايت حسن و جمال باشند و ابريقهاى نقره و ظرفهاى طلا پيوسته در دست ايشان باشد و در خدمت ايستاده باشند و بر كرسيها تكيه داده نظر كنند به سوى آنها ، و تحيّت و سلام پيوسته از جانب ملك علّام به ايشان رسد . 480 اين حديث را به تمامه نقل نموديم تا ان شاء اللّه به فقرات او بعد از اين اشاره نمائيم . و رسول خدا ( ص ) فرمود : وارد شود بر من در حوض كوثر قائد و پيشرو رو و دست و پا سفيدان ، و چون برخيزم و دست او را بگيرم روى او و اصحابش سفيد و نورانى شود و امام ايشان مانند آفتاب تابان باشد و روهاى بعضى از ايشان مانند ماه شب چهارده و بعضى مانند ستارهء درخشان باشد . 481 صادق ( ع ) فرمود در هر روز جمعه اهل بهشت در وعدهگاه لقاء الهى جمع شوند ، نورى از انوار حق بر ايشان جلوه كند ، پس ندا رسد كه مضاعف نمودم آنچه به شما داده بودم هفتاد برابر ، پس در هر روز جمعه نعمتهاى ايشان هفتاد برابر سابق مضاعف مىگردد ؛ اين است معنى وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ ( ق ) . 482 پس چون مؤمن برگردد به هر چيزى كه بگذرد از نور او روشن شود تا به نزد زنان خود رسد ، گويند به حق خدا كه هرگز تو را به خوبى و نيكوئى اين ساعت نديدهايم . گويد اين براى آن است كه نظر كردهام به نور پروردگار خود . 483 و در حديث وصف حورى فرمود جگر او آينه مؤمن باشد و جگر مؤمن آينهء او باشد . 484 اللّهم ارزقنا . دويم : بيان لباس ايشان . در قرآن مجيد مكرر است كه لباس اهل بهشت حرير و سندس و استبرق است و زينت شدهاند به دستبندهاى طلا و نقره و آرايش شدهاند به لؤلؤ . و امثال اين در قرآن مجيد