نفرموده‌اند كه جاى شبهه و شك باشد و آنجا كه مصلحت نبود به اجمال و تشابه و اختلاف گذرانده‌اند و گاهى فرمودند گرد او نگرديد و پيرامون او نشويد مثل همين مقام . و بالجمله ايمان آورده‌ايم به آنچه فرمودند و آنچه نفرمودند و يقين داريم كه خدا عادل است و هميشه تفضّل خدا بر عدل او سبقت گرفته و پيوسته رحمت او بر غضب او پيش دستى نموده . چون ضعف وجود ما در اين زمان مانع از تعليم باشد اميدواريم كه به واسطهء رسيدن زمان قائم عجّل اللّه فرجه يا رجعت نمودن يا به عالم ديگر كه مقام كشف و شهود است مجهولات ما معلوم گردد به محمّد و آله . مطلب چهارم در سؤال روز قيامت و شهادت شاهدان نستجير باللّه . در سورهء نساء فرموده فَكَيْفَ إِذا جِئْنا تا آخر : 192 چگونه خواهد بود حال امّت‌ها زمانى كه بياوريم از هر امّتى شاهدى و بياوريم تو را بر ايشان گواه . و در مائده فرموده يَوْمَ يَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَ تا آخر 193 : روزى كه جمع كند خدا رسولان را پس بفرمايد كه امّتان چگونه اجابت كردند شما را ، گويند نيست علمى از براى ما ، به درستى كه توئى علام الغيوب . و تفسير اين آيه در احاديث صحيحه چنين شده كه از رسولان سؤال مىكنند كه امّتان شما چگونه اجابت شما كردند در حق اوصياء شما ، ايشان در جواب مىگويند لا علم لنا : نمىدانيم كه بعد از ما به اوصياى ما چه كردند . و در اعراف فرموده فَلَنَسْئَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ تا آخر ، 194 يعنى هرآينه هم از امّتان سؤال خواهيم نمود و هم از پيغمبران ، و آيات بسيار است . و على بن ابراهيم ( قدّس سره ) به سند كالصّحيح از حضرت امام محمّد باقر ( ع ) روايت كرده در تفسير آيهء هذا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ تا آخر 195 ( مائده ) يعنى اين روزى است كه نفع مىدهد راستگويان را راستگويى ايشان ، كه آن حضرت فرمود چون روز قيامت شود محشور شوند مردم از براى حساب ، مىگذرند بر اهوال روز قيامت و به عرصهء حساب نمىرسند مگر بعد از آنكه مشقت بسيار بكشند ، پس ايشان را نزد عرش الهى بازدارند و حق تعالى به ايشان خطاب كند . پس اول كسى را كه بطلبند به ندائى كه جميع خلايق بشنوند محمد بن عبد اللّه سيد قرشى عربى را بطلبند و او را از جانب راست عرش الهى بازدارند ، پس صاحب شما و امام شما على بن ابى طالب را بطلبند پس بيايد و از جانب