نظر علي الطالقاني
355
كاشف الأسرار ( فارسى )
يكى از پدر و مادر و يا خويشان مؤمن ايشان مرده است به او مىدهند كه او را غذا بدهد و الّا به حضرت فاطمه ( ع ) مىدهند كه او را غذا بدهد تا يكى از پدر و مادر و اهل بيت مؤمن او بميرد پس حضرت فاطمه ( ع ) به ايشان مىدهند . 187 و ايضا به سند صحيح از آن حضرت روايت كرده كه حق تعالى اطفال مؤمنان را به حضرت ابراهيم ( ع ) و ساره ( ع ) مىدهد كه غذا مىدهند ايشان را به درختى در بهشت كه پستانها دارد مانند پستانهاى گاو و در قصرى از مرواريد ؛ چون روز قيامت شود ايشان را جامههاى خوب بپوشانند و خوشبو كنند و به هديه به پدران ايشان بدهند ، پس ايشان پادشاهان باشند با پدران خود در بهشت . 188 و در بعضى از كتب معتبره از حضرت باقر ( ع ) روايت كرده كه چون حضرت رسول ( ص ) در شب معراج به آسمان هفتم رسيد و پيغمبران را در آنجا ملاقات كرد گفت كجا است پدرم ابراهيم ( ع ) ، گفتند او با اطفال شيعيان على ( ع ) است و چون داخل بهشت شد ديد كه حضرت ابراهيم ( ع ) در زير درختى است كه پستانها دارد مانند پستانهاى گاو و اطفال چند از آن پستانها مىمكند چون پستانى از دهان طفلى بيرون مىآيد حضرت ابراهيم بر مىخيزد و پستانها را به دهان ايشان مىگذارد . پس سلام كرد بر حضرت رسول و از احوال على بن ابى طالب ( ع ) سؤال كرد ، فرمود او را در ميان امت خود گذاشتهام ، گفت نيكو خليفهاى گذاشتهاى ، حق تعالى اطاعت او را بر ملائكه واجب گردانيده و اينها اطفال شيعيان اويند ، از خدا سؤال كردم كه ايشان را به من بسپارد كه تربيت ايشان بكنم و هر جرعه كه ايشان مىمكند طعم جميع ميوهها و نهرهاى بهشت را مىيابند از او . 189 مؤلف گويد كه معنى اين تربيت پيش اشاره شد . و در مقام اشكالى است كه اگر بعد از موت قوّه و لياقت هست پس چرا تكليف نباشد و اگر ماده و استعداد و تربيت و ترقى نيست پس عمل خير از براى مردگان چيست و احاديث اين مقام و آيات و احاديث شفاعت چه معنى دارد . و از حكماء و علماء در مقام سخنان چندى نقل شده كه تطبيق آنها و احاديث معصومين و ضروريات مذهب و دين بسيار مشكل است . و ما به يارى قائم عجّل اللّه فرجه در مجالس وعظ رفع اشكال به تحقيق كردهايم و ديدههاى برادران ايمانى را به نور معرفت روشن نمودهايم . رجوع كن كه لازم است . و امّا اطفال كفّار ، بعضى گفتهاند كه با پدران خود به جهنّم مىروند و اين سخن با مذهب عدليّه هيچ آشنائى ندارد ، و بعضى گفتهاند به بهشت مىروند ، و بعضى گفتهاند