گناهانشان عظيمتر است و اين جماعت را شيعهء ما نمىنامند و دوست دوستان ما و دشمن دشمنان ما مىگويند و نيست شيعهء ما مگر كسى كه پيروى و متابعت ما كند و اقتدا كند به ما در اعمال ما . 82 و احاديث بسيار در آن فصل آورده كه چون ايشان را از جهنم در آورند مانند ذغال سوخته شده باشند ، پس ايشان را به نهرى مىرسانند و غسل مىكنند . و در بعضى احاديث ، از آن آب بر ايشان مىريزند پس گوشت‌ها و موها و خون‌هاى ايشان مىرويد و چون داخل بهشت شوند اهل بهشت ايشان را جهنميان گويند ، پس همه فرياد بر آورند كه خدايا اين اسم را از ما بردار ، پس از ايشان برداشته مىشود . 83 و بعد از ذكر اين اخبار فرموده احتمال دارد كه فسّاق شيعه در اينها داخل باشند و ممكن است كه مخصوص مستضعفين بوده باشد . 84 و پيش از ذكر اين اخبار فرموده و اما اصحاب كبائر از شيعهء اماميه كه گناهان كبيره كرده باشند و بىتوبه مرده باشند خلافى نيست ميان علماى اماميه كه ايشان مخلد در جهنم نخواهند بود و شفاعت رسول خدا ( ص ) و ائمه ( ع ) البته به اكثر ايشان ملحق خواهد شد ، چنان كه گذشت . و آيا بعضى از ايشان ممكن است كه داخل جهنم شوند و شفاعت به ايشان ملحق نگردد يا آنكه به فضل خدا هيچ يك داخل جهنم نمىشوند و عقاب ايشان در دنيا است يا در وقت مردن يا در قبر يا در محشر ، احاديث در اين باب اختلاف و ايهام بسيار دارد و گويا سبب اين اختلاف و ايهام آن است كه شيعه جرأت بر ارتكاب كباير و معاصى ننمايند ، تا آخر كلام او ( قدس سره ) . 85 و انصاف اين است كه نيكو فرموده و لازمهء هر شريعت و هر رياست و سياست نگاه داشتن جميع خلق است ميان خوف و رجا و واداشتن ايشان است بر صراط بيم و اميد ، و جز اين طريقه ، شريعت و سياست معقول و متصور نيست . زيرا كه اگر ايمن از عذاب و يا مأيوس از رحمت شوند هرآينه هر يك از اين دو كه حاصل شود ايشان را كافر گرداند ، چنانچه در اين كتاب ما اين مطلب را مكرر و مبرهن ان شاء اللّه خواهى يافت . و احاديث دالّه بر عدم دخول ايشان به جهنم بسيار است . از جمله صادق ( ع ) فرمود در تفسير آيهء شريفهء وَ قالُوا ما لَنا لا نَرى رِجالًا كه در سورهء زمر است ، كه سنّيان شما را در جهنم طلب مىكنند و يكى از شما را در آنجا نمىيابند . 86 و ايضا به سند صحيح به راوى فرموده و اللّه كه همهء شيعيان ما در بهشتند . گفتم فداى تو شوم بسيارى را گناه