ديگران ، پس بايد به اين قاعده از ايشان ( ع ) نيز سؤال بشود . و در مسئلهء حسن و قبح بيان نموديم كه سؤال و حساب گاهى از براى عزت و جلال است . پس آنچه مجلسى ( قدّس سره ) فرمود ظاهر عدم سؤال است ، خلاف ظاهر اين اخبار است و هو العالم . دوّم آنكه از احاديث بسيار ظاهر شد كه از براى مؤمن بعد از سؤال جز راحت و نعمت چيز ديگر نيست و اين است معنى احاديث كه بعد از سؤال مىگويند به او بخواب مانند نو داماد ، بخواب خوابيدنى كه در او پريشانى نباشد . و در عرف نيز مىگويند كارت درست شد حالا برو بخواب ، يعنى آسوده شدى و آسوده باش . پس مراد خواب متعارف نيست و احتمال دارد كه مراد اين باشد كه حالا برو به عالم برزخ و قالب مثالى كه از كشاكش بدن عنصرى فارغ شدى . زيرا كه ظاهر اقوال و اخبار آن است كه سؤال و فشار به اين بدن است . سوّم آنكه از اطفال و ضعفاء كه سؤال نمىكنند و ايشان را به حال خود مىگذارند و اعتناء به شأن ايشان تا قيامت نمىكنند همانا بايد مراد اين باشد كه نه عذاب مشركان را دارند و نه لذت و ثواب مؤمنان را ، مثل كسى كه به خواب باشد و خواب هم نبيند ؛ و اين حالت از زيادتى ضعف و عدم لياقت ايشان است ، و رفته رفته به تربيت كامل مىشوند و لياقت پيدا مىكنند . چنانچه حق اليقين از رسول خدا ( ص ) روايت كرده كه آن حضرت در شب معراج گذشت به مرد پيرى كه در زير درختى نشسته بود و كودك بسيارى بر دور او بودند . حضرت از جبرئيل ( ع ) پرسيد كه اين مرد پير كيست . گفت اين پدر تو ابراهيم ( ع ) است . فرمود اين اطفال كه بر دور اويند كيستند . گفت اينها اطفال مؤمنانند ، ايشان را غذا مىدهند . و از صادق ( ع ) روايت كرده كه اطفال شيعيان ما را حضرت فاطمه ( ع ) تربيت مىكند . 68 چهارم آنكه احاديث و اقوال علماء شيعه و سنى همه دلالت دارند كه سؤال و فشار در اين بدن است نه بدن مثالى ، مثل آن احاديث كه روح تا كمر بر مىگردد و روح را بر مىگردانند و احاديث تلقين و قول پيغمبر ( ص ) بعد از تسويهء قبر فاطمه بنت اسد مادر على بن أبي طالب ( ع ) : پسر تو نه جعفر و نه عقيل ، پسر تو على بن أبي طالب ( ع ) ؛ سه مرتبه اين را فرمود . چون پرسيدند فرمود بعد از خدا و پيغمبر ( ص ) سؤال كردند از امام ، او شرم كرد كه بگويد على فرزند من ، پس من گفتم بگو فرزند من على بن ابى طالب ( ع ) . 69 زيرا كه اگر به اين بدن نباشد به چشم مثالى اين عالم را نمىبيند و سخن اهل اين عالم را