بر مىگردانند از سر او تا كمر و از او سؤال مىكنند از آنچه مىداند از اعتقادات حق ؛ چون جواب گفت در بهشت را به روى او مىگشايند ، پس داخل مىشود بر او و قبر او از نور بهشت و خنكى و بوى خوش آن . و ايضا به سند معتبر از آن حضرت روايت كرده‌اند كه خطاب به شيعيان نمود و فرمود به خدا قسم كه خدا اعمال را از شما قبول مىكند و شما را مىآمرزد و بس ؛ و چون جان مؤمن به حلق او مىرسد شاد و خوش‌حال مىشود و مىبيند آنچه موجب روشنى چشم او است ؛ و چون متحضر مىشود حاضر مىگردد نزد او رسول خدا ( ص ) و امير المؤمنين ( ع ) و جبرئيل و ملك الموت . پس حضرت امير ( ع ) نزديك مىآيد و مىگويد يا رسول اللّه ، اين شخص دوست ما اهل بيت است ، او را دوست بدار . و رسول خدا ( ع ) به جبرئيل مىگويد كه اين خدا و رسول و اهل بيت او را دوست مىداشت ، پس او را دوست بدار . پس جبرئيل به ملك موت مىگويد كه اين دوست مىداشت خدا و رسول و اهل بيت او را ، پس او را دوست بدار و با او رفق و مدارا كن . پس ملك موت نزديك او مىآيد و مىگويد اى بندهء خدا آيا گرفتى چيزى را كه به آن گردن خود را از عذاب خدا آزاد كنى و امان يافتى و بيزار شدى از آن به آتش جهنّم و چنگ زدى در عصمت كبراى خدا در زندگى دنيا ؟ گويد بلى . پرسيد كه آن كدام است ؟ مؤمن گويد ولايت على بن ابى طالب است . ملك موت گويد كه راست گفتى ، آنچه از آن مىترسيدى خدا تو را به آن امان داد و آنچه اميد داشتى يافتى ، پس بشارت باد تو را به رفاقت سلف صالح رسول خدا و على و فاطمه و ائمّه از ذرّيّت ايشان . پس جان او را قبض مىكند به رفق و مدارا و آسانى . پس كفن و حنوط او را از بهشت مىآورند و حنوط او از مشك خوشبوتر خواهد بود و حلّهء زردى به او مىپوشانند از حلّه‌هاى بهشت . و چون او را در قبر گذارند درى از درهاى بهشت براى او بگشايند كه از شميم و گلهاى بهشت بر او داخل شود ، و از پيش رويش و از دست راست و چپش به قدر يك ماهه راه بگشايند و به او گويند بخواب مانند خوابيدن داماد در حجلهء خود ؛ پس به او گويند بشارت باد تو را به روح و ريحان و جنّت نعيم پروردگارى كه بر تو غضبناك نيست . پس زيارت مىكند آل محمّد ( ص ) را در باغستانهاى بهشت و با ايشان مىخورد از طعامها و مىآشامد از شراب ايشان و با ايشان سخن مىگويد در مجالس ايشان تا وقتى كه قائم آل محمّد ظاهر شود و چون آن حضرت ظاهر شود حق تعالى او را مبعوث گرداند با ايشان تلبيه‌گويان .