راضى بودند به ستمهاى ما مگر آنكه هزار مرتبه در آن روز كشته شوند . و در اين حديث صادق ( ع ) شكوهء صديقهء طاهره و همهء ائمّه ( ع ) حتّى شكوهء حضرت قائم ( ع ) را بتمامه بيان مىفرمايد و از فقرهء عذاب ابو بكر و عمر هويدا و از فقرهء عذاب ساير دشمنان حتّى آنان كه راضى بودند ، كه فرمود هزار مرتبه كشته مىشوند ، ظاهر و آشكار است كه هر مرتبه و هر دفعه زنده شدن ايشان يك رجعتى است . 178 و حضرت باقر ( ع ) فرمود اوّل كسى كه در رجعت خواهد برگشت حضرت امام حسين ( ع ) است و چندان پادشاهى خواهد نمود كه از پيرى موهاى ابروها بر روى ديده‌اش آويخته شود . 179 و صادق ( ع ) فرمود كه حساب خلايق با امام حسين ( ع ) خواهد بود در رجعت پيش از قيامت . 180 و حضرت كاظم ( ع ) فرمود برگردند در رجعت ، ارواح مؤمنان با ارواح دشمنان ايشان به سوى بدنها تا حقّ خود را از ايشان استيفاء نمايند و هر كه ايشان را عذاب و شكنجه كرده باشد انتقام از او بكشند و اگر ايشان را به خشم آورده باشند او را به خشم آورند و اگر كشته باشند به عوض بكشند . پس سى ماه بعد از مردن دشمنان خود زندگانى كنند و بعد از آن همه در يك شب بميرند و ايشان به نعيم بهشت برگردند و دشمنان به بدترين عذابهاى جهنّم برگردند . 181 و مأمون از حضرت رضا ( ع ) پرسيد كه چه مىگوئى در رجعت ؟ فرمود حقّ است و در امم سابقه بوده است و قرآن مجيد به آن ناطق است و رسول خدا ( ص ) فرمود كه مىباشد در اين امّت آنچه در امم سابقه بوده حذو النّعل بالنّعل و القذّة بالقذّة : مانند دوتاى نعل كه با يكديگر موافق‌اند و مانند پرهاى تير كه با هم مساويند . 182 و صادق ( ع ) فرمود كه على ( ع ) را در زمين رجعتى خواهد بود با فرزندش حسين ( ع ) با علم خواهد . آمد تا انتقام بكشد از بنى اميّه و معاويه و هر كه با آن حضرت جنگ كرده باشد ، پس خدا ياوران او را از اهل كوفه زنده نمايد و هفتاد هزار كس از ساير مردم ، پس با ايشان ملاقات كند در صفّين مثل مرتبهء اوّل تا همه را بكشد و كسى از ايشان نماند كه خبر بيرون برد ، پس خدا ايشان را ببرد به سوى بدترين عذابها با فرعون و آل فرعون ، پس بار ديگر امير المؤمنين ( ع ) رجوع كند با رسول خدا ( ص ) و او خليفه باشد بر زمين و ساير ائمّه ( ع ) عاملان او باشند در اطراف زمين تا عبادت حقّ تعالى آشكار كرده