از مرده‌هائى كه خدا ايشان را زنده گرداند و گروه گروه از قبرها بيرون آيند لبيك‌گويان و صدا بلند كنند كه لبيك لبيك يا داعى اللّه و در ميان بازارهاى كوفه راه روند و شمشيرهاى برهنه بر دوشهاى خود گذاشته باشند و بر سرهاى كافران و جبّاران و اتباع ايشان زنند از جبّاران اوّلين و آخرين تا آنكه حقّ تعالى وفا كند به وعده‌اى كه به ايشان داده است در قرآن كه وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ 162 تا آخر آيه ( نور ) . يعنى وعده داده خدا آنان را كه ايمان آورده‌اند از شما و عملهاى صالح كرده‌اند كه هرآينه ايشان را خليفه گرداند در زمين چنانچه خليفه نمود آنان را كه پيش از ايشان بوده‌اند و هرآينه متمكّن گرداند از براى ايشان دين ايشان را آنچنان دينى كه پسنديده از براى ايشان ، و بدل كند ايشان را بعد از خوف ايشان ايمنى را كه عبادت كنند مرا و هيچ چيز را شريك من نگردانند . حضرت فرمود يعنى عبادت كنند مرا در حالتى كه ايمن باشند و نترسند از احدى از بندگان من و محتاج نباشند به تقيّه كردن از كسى . بعد فرمود به تحقيق كه مرا برگشتنى بعد از گشتنى و رجعتى بعد از رجعتى خواهد بود و منم صاحب كرّات و رجعات ، يعنى خواهم بسيار برگشت و بسيار رجعت نمود ، و منم صاحب حكمها و انتقام كشيدنها و دولتهاى عجيب . تا آخر حديث . 163 مؤلّف گويد از اين حديث شريف كه بلاغتش كافى است در تصديق به صدورش ، ظاهر مىشود كه آن بزرگوار رجعت بسيار خواهد نمود و ان شاء اللّه اشاره خواهيم نمود كه از براى پيغمبر ( ص ) و ساير ائمّه ( ع ) نيز رجعت متعدّد خواهد بود و همچنين از براى بعضى از دشمنان ايشان . و صادق ( ع ) فرمود خلفاى جور ، خود را امير المؤمنين مىگويند و اين نام مخصوص على بن أبي طالب است و هنوز تأويل اين نام و معنى او بر مردم ظاهر نشده . راوى گفت تأويل آن كى خواهد بود ؟ فرمود وقتى خواهد بود كه خدا جمع كند در پيش روى او پيغمبران و مؤمنان را تا يارى كنند او را چنانچه خدا فرموده وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ النَّبِيِّينَ 164 تا آخر آيه . پس در آن روز مىدهد رسول خدا علم را به على بن ابى طالب ( ع ) ، پس او امير جميع خلايق خواهد بود و خلايق همه در زير علم آن حضرت خواهند بود و او امير و پادشاه همه خواهد بود ، اين است تأويل امير المؤمنين و معنى آن . 165 آيهء ديگر رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَ أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ 166 ( مؤمن ) يعنى گفتند كافران اى پروردگار ما ، ميراندى ما را دو بار و زنده نمودى ما را دو بار . و در احاديث وارد شده كه