در دوازده امام ما ، اعنى حجّة بن حسن بن علىّ بن محمّد بن علىّ بن موسى بن جعفر بن محمّد بن علىّ بن الحسين اخ الحسن ابنى على بن أبي طالب صلوات اللّه و سلامه عليهم اجمعين . على چهار و محمّد سه و حسن دو بنام * حسين و جعفر و موسى مرا دوازده امام مطلب سوّم در بيان بعضى از امور چند كه آنها نيز دليلند بر بطلان هفتاد و دو فرقه و بر حقّيّت فرقهء محقّهء اماميّهء اثناعشريّه . اوّل آنكه به احاديث متواتر مسلّم معلوم شد كه حضرت خاتم ( ص ) نزديك وفات خود فرمود بياوريد دوات و صحيفه‌اى تا بنويسم از براى شما نامه‌اى كه هرگز بعد از من تا قيامت گمراه نشويد . و هم معلوم و مسلّم است كه امّت خاتم ( ص ) هفتاد و سه فرقه است كه هفتاد و دو فرقهء ايشان گمراه و جهنّمى و يك فرقهء ايشان در ميان راه و بهشتى است . پس هفتاد و دو فرقه را به اتّفاق جميع امّت عمر گمراه كرده و همه را او به جهنّم برده و ابو بكر نيز با او در همان مجلس به تصديق احاديث موافقت كرده و خداوند يكتاى قهّار در آيات بسيار از متابعت و پيروى گمراه‌كننده منع فرموده و در آيات بسيار به ايشان وعدهء عذاب ابدى و عقاب سرمدى داده . و ايضا هيچ حيوان ، گذشته از انسان ، پيروى گمراه‌كننده را تجويز نمىكنند . هر كه افسار خرى را بگيرد و او را از راه به بىراه كشد اطاعت نكند و تا مجبور نشود قدم نگذارد . بلى اگر كسى بگويد فائدهء وجود خليفه و نصب خليفه آن است كه مردم را گمراه نمايد و هر كه در گمراه كردن كامل‌تر است به خلافت سزاوارتر است ، هرآينه سزاوارترين خلق خدا از اوّل دنيا تا آخر دنيا به خلافت به اين معنى ، ابو بكر و عمر خواهند بود . دوّم آنكه هر يك از ائمّهء ما ( ع ) به اقرار شيعه و سنّى ، از جميع جهات كمال از علم لدنّىّ و زهد و تقوى و اخلاق و معجزات ، برتر از همهء اهل زمان و سرآمد دوران بوده‌اند ، و در مشكلات مسائل و دقائق و وقايع ، علماء و فقهاء به ايشان رجوع مىنموده‌اند و سخن ايشان را حجّت و متّبع مىدانسته‌اند ، و در مشكلات مرجع امراء و سلاطين بوده‌اند و همهء خلفاى بنى اميّه و بنى عبّاسيّه ايشان را مستحقّ امامت و داراى خلافت مىدانسته و عارف به حقّ و جلالت و عظمت و باطن و كرامت ايشان بوده‌اند و به جهت