كَيْفَ تَحْكُمُونَ » « 1 » . و شك نيست كه اين روايت از موضوعات متعصّبان امويّه است و بنى اميّه جمعى داشتند كه به زبان نصرت ايشان مىكردند به وضع احاديث و اختراع روايات . و اين جماعت آنها بودند كه به دست از نصرت ايشان عاجز بودند ، و جمعى داشتند كه به دست و زبان هر دو نصرت ايشان مىكردند . و همين است حال روايت « القرن الذي انا فيه » كه از موضوعات اين طايفه است و دليل واضح بر بطلان اين كلام حالت قرنى است كه بعد از پيغمبر - ص - بوده به پنجاه سال و آن بدترين قرنهاى دنيا بوده و حسين بن على - ع - در آن شهيد شده ، و بر مدينهء طيّبه آن شد كه مىدانى از قتل و سبى و غارت و حامله شدن چهار هزار زن تقريبا به زنا ، و مكّهء معظّمه را محاصره كردند و درهم شكستند « 2 » . و خلفاى آن قرن و جانشينان مسند نبوّت شراب خواران و مخموران بودند و فجورى نماند كه مرتكب نشدند و رواج نداشت و اين عهد يزيد بن معاويه ، و يزيد بن عاتكه و وليد بن يزيد بود . و خون‌هاى حرام آن قدر ريخته شد و اسر زنان آن مقدار شد كه خدا داند و اولاد مهاجرين و انصار را به بندگى گرفتند ، و بر دستهاى آنها داغ بندگى مىزدند چنان كه بر اسيران فرنگ رسم بود و اين در خلافت عبد الملك و امارت حجّاج ملعون بود ، و اگر كسى كتب تواريخ و سير را ببيند يقين مىداند كه پنجاه دوم تمامش شرّ محض بود و اصلا در آن خيرى نبود نه در رؤساى آن قرن و نه در امراى آن و حال مردم حال رؤساى ايشان است . و « قرن » عبارت است از پنجاه سال پس اين خبر از پيغمبر چگونه صحيح تواند بود . و اما آنچه در قرآن واقع شده مثل آيهء : « لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ » « 3 » ، و آيهء : « مُحَمَّدٌ

--> ( 1 ) . يونس ( 10 ) 35 . ( 2 ) . ماجراى واقعه « حره » در منابع زير آمده است : تاريخ الامم و الملوك ، ج 7 ص 62 ، الفخرى 107 ، الامامة و السياسة ، البداية و النهاية ، ج 8 / 216 ، تاريخ يعقوبى ، ج 2 / 251 ، تاريخ طبرى ، ج 5 / 482 به بعد ( ط مصر ) مروج الذهب ج 3 / 87 و البداية و النهاية ج 8 / 316 . ( 3 ) . فتح ( 48 ) 18 .