رسول اللّه تمشى وحدك و تموت وحدك و تبعث وحدك « 1 » يعنى : راست گفت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله كه مىفرمود در شأن تو : راه مىروى تنها و فوت مىشوى تنها و مبعوث مىشوى تنها . بعد از آن پياده شد او و اصحاب او و دفن كردند ابو ذر رحمه اللّه را . و اما قول قاضى عبد الجبار كه : اين به طعن بودن عثمان اولى نيست از طعن بودن در ابن مسعود ، پس واضح البطلان است و جز اين نيست كه طعن است در عثمان نه در ابن مسعود ، زيرا كه خلافى نيست در ميان امت در طهارت ابن مسعود و فضل او و ايمان او و مدح رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و ثناء او بر او و اينكه فوت شده بر حالت پسنديده . و در كل اين خلاف است ميان مسلمانان در عثمان بنابراين طعن زديم بر عثمان . تمام شد حاصل كلام سيد رحمه اللّه « 2 » . [ انكار ضرب ابن مسعود و جواب از آن ] و انكار كرده است فضل بن روزبهان ضرب ابن مسعود و استبعاد زياد كرده است به واسطهء ظهور قباحت ضرب او به كلام طويلى . و صاحب « احقاق الحق » رحمه اللّه گفته است كه : ضرب او را بسيارى از علما و جمهور نقل كرده‌اند مثل شهرستانى در « ملل و نحل » كه از نظام نقل كرده است ، و اعتراف به آن كرده است شارح « مقاصد » و شارح « تجريد » و گفته است سيد محدّثين در قصهء قتل عثمان از كتاب « روضة الاحباب » كه تأليف كرده است

--> ( 1 ) . شرح نهج البلاغة 3 / 44 . ( 2 ) . بنگريد به : شرح نهج البلاغة 3 / 44 - 45 .