[ سبق فى العلو فلا شيء ] اعلى منه و قرب فى الدنو فلا شيء اقرب منه فلا استعلائه باعده عن شيء من خلقه و لا قربه ساواهم فى المكان به . . . ] پس قدرت هم كه عين ذات است نسبت او به همه چيز يكسان است و امّا اينكه از ناحيهء مقدورات مانعى نيست براى اينكه مناط تعلق قدرت به يك شيء واجب الوجود بودن او نيست چون وجوب وجود مناط غنا و بىنيازى است و نيز ممتنع الوجود بودن او هم نيست چون ممتنع الوجود كمپانى عدم است و قابل ايجاد نيست پس مناط تعلق قدرت امكان است و امكان ما بين همهء ممكنات مساوى است پس تعلق قدرت به همه مساوى است پس وجهى براى محدوديت قدرت الهى نيست .