گيرد يا توسط قلب يا عمل با اعضا و جوارح . و در اصطلاح عبارتست از : صرف العبد جميع ما خلق اللّه لاجل ما خلق يعنى به كار بردن بنده تمام آنچه را كه خدا برايش آفريده در مسيرى و براى هدفى كه آفريده شده مثلا چشم را آفريده براى ديدن و لكن نه تمام ديدنيها گوش را آفريده براى شنيدن و لكن نه هر نوع شنيدنى و . . . شكر هم مثل حمد از سوى عبد نسبت به خالق است . 3 - تعريف لغوى و اصطلاحى مدح : امّا مدح در لغت عبارتست از : الثناء باللسان على الجميل اختياريا كان او غيره ، نعمة كان او غيرها ، يعنى مدح ذكر خير است به استعانت زبان بر يك وصف نيكوئى چه صاحب آن وصف در كسب آن مختار باشد مثل مدحت عليا لعلمه و چه اختيارى باشد مثل مدحت اللؤلؤ على صفائها و چه آن وصف نعمتى باشد نسبت به مادح و مداح مثل جود و بخشش و يا نعمت نباشد مثل مدح على براى شجاعتى كه دارد . و امّا در اصطلاح : المدح قول ينبئ عن ارتفاع حال الغير مع القصد الى الرفع منه يعنى مدح عبارتست از گفتارى كه حاكى از بالا بودن رتبه و درجه غير است آن هم همراه با قصد ترفع و بالا بردن نه قصد ديگر مثلا خداوند متعال بندگان بهشتى و مؤمن را مدح مىكند يعنى خبر مىدهد از رتبه‌ها و مقاماتى كه در انتظار آنها در بهشت است مدح به اين معنا مورد بحث است و اين مدح بر عكس حمد و شكر از خالق نسبت به مخلوق است . 4 - تعريف ثواب : الثواب هو النفع المستحق المقارن للتعظيم و الاجلال يعنى ثواب