بيان ملازمه : تكليف يعنى بار سنگينى از مسئوليتها و مشقتها را بر دوش انسان گذاشتن و اين سختىها بدون جزا نبايد باشد يا به نحو كيفر و يا پاداش و نيز بلاهائى كه به بعض افراد مىرسد در اين دنيا و على الدوام در محروميت بسر مىبرند پس بايد روزى باشد كه پاداش اين تكاليف و بلاها داده شود و يقينا پاداشها و كيفرها در اين جهان به ما داده نمىشود پس بايد قيامتى باشد و گرنه تكاليف عبث مىشود . بيان بطلان لازم : كار عبث قبيح است و فعل قبيح از مولاى حكيم صادر نمىشود . و امّا مطلب دوّم : معاد به اعتقاد ما دو شعبه دارد : 1 - روحانى 2 - جسمانى يعنى ما مسلمانها معتقديم كه در قيامت انسانها با همين بدن و روح محشور مىگردند و تنها معاد روحانى نيست و دليل بر معاد جسمانى اينست كه : معاد جسمانى عقلا امرى ممكن است زيرا كه ما قبلا گفتيم : معاد به معناى اعادهء معدوم نيست تا محال باشد بلكه به معناى جمع كردن اجزاء پراكنده است كه كاملا براى خداوند مقدور است پس المعاد ممكن و علاوه بر امكان معصوم ( عليه السلام ) و قرآن خبر داده كه معاد واقع خواهد شد و لذا ما مىپذيريم و امّا موارد قرآنيه بسيار است كه ما به چند نمونه اشاره مىكنيم : 1 - در سوره مباركه يس مىخوانيم : وَ ضَرَبَ لَنا مَثَلًا وَ نَسِيَ خَلْقَهُ قالَ مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ وَ هِيَ رَمِيمٌ ؟ قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ هُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ . 2 - قرآن در سورهء بقره آيه 259 مىفرمايد : أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلى قَرْيَةٍ وَ هِيَ خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها قالَ أَنَّى يُحْيِي هذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِها ؟ فَأَماتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قالَ كَمْ لَبِثْتَ ؟ قالَ لَبِثْتُ يَوْماً