از حديث‌هاى متواتره‌اى كه دالّ بر امامت بلا فصل على ( عليه السلام ) است . 2 - ساير فقهاء شيعه مىگويند : مخالفين مولى ( عليه السلام ) فاسق‌اند و احكام فاسق بر آنها بار مىشود ولى محكوم به كفر نيستند و خود اينها سه دسته شده‌اند . 1 - گروهى بر آنند كه مخالفين على ( عليه السلام ) مخلّد در نار خواهند بود همانند كفار بدليل اينكه مستحق بهشت نيستند زيرا شرط قبولى عمل اعتقاد به ولايت است و در حديث آمده : اگر انسانى تمام عمر شبها را تا صبح عبادت كند و روزها را روزه بگيرد و تمام سالها را حج رود و تمام اموالش را در راه خدا صدقه دهد ولى اعتقاد به ولايت ائمه ( عليهم السلام ) نداشته باشد ارزشى ندارد . 2 - گروهى بر آنند كه مخالفين على ( عليه السلام ) مخلّد در نار نيستند بلكه همانند فساق از شيعه پس از مدتى عذاب از جهنم خارج و وارد بهشت مىگردند . 3 - و گروهى بر آنند كه آنها از آتش خارج مىشوند چون عاملى كه موجب خلود در نار است شرك و كفر و بت‌پرستى است كه در آنها نيست ولى وارد بهشت هم نمىشوند چون استحقاق ثواب و رسيدن به نعمتهاى بهشتى در گرو ايمان است يعنى اعتقاد به ولايت ائمه و آنها ندارند . در خاتمه سخنى از مرحوم شيخ انصارى در مكاسب محرمه ص 40 نقل مىكنم : ثم ان ظاهر الاخبار اختصاص حرمة الغيبة بالمؤمن فيجوز اغتياب المخالف كما يجوز لعنه و توهم عموم الآية كبعض الروايات لمطلق المسلم مدفوع بما علم بضرورة المذهب من عدم احترامهم و عدم جريان احكام الاسلام عليهم الّا