پس از پيامبر گرامى اسلام داناترين امت اسلامى بود و هر كس داناتر باشد افضل از ديگران است پس على بن أبي طالب افضل از ديگران است . بيان صغرى : ما به پنج دليل ثابت مىكنيم كه على اعلم الناس بوده . 1 - از سوئى به اتفاق آراء على ( عليه السلام ) داراى هوش و استعداد سرشار و بىنظيرى بود و نيروى حدس او كه شعبه‌اى از الهام الهى است بسيار قوى بود و به زودى از آينده حدس مىزد از سوى ديگر حضرتش از كودكى در دامان پرمهر رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلم ) نشو و نما يافته و على الدوام از حضرت ( صلّى اللّه عليه و آله و سلم ) استفاده مىنموده آنگاه قابل قابليتش تام و فاعل هم فاعليتش تام بوده و پيدا است كه با وجود اين شرائط على آن شاگرد مستعد و خصوصى پيامبر به چه درجاتى از دانش بايد برسد بويژه اينكه از كودكى با حقائق و معارف الهى سر و كار داشته و دانش در كودكى همانند نقش بر روى سنگ است كه از ياد رفتنى نيست و خود فرموده : علمني رسول اللّه ( صلّى اللّه عليه و آله و سلم ) الف باب من العلم و ينفتح لى من كل باب الف باب . علامه مىفرمايد : اين برهان يك برهان لمى است يعنى از علت به معلول مىرسيم زيرا كه داشتن اين خصوصيات علت و اعلم الناس بودن معلول است . 2 - بارها و بارها صحابه رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلم ) در امور دچار اشتباه و سردرگمى شده و در احكام شرعيه به بن بست رسيده و به على ( عليه السلام ) مراجعه مىنمودند كه بعنوان نمونه موارد ذيل را ذكر مىكنيم : از ابو بكر نقل شده كه مردى يهودى با او ملاقات نموده و از وى پرسيد : خداى شما در كجاست ؟ ابو بكر گفت : بر بالاى عرش است ، يهودى گفت : بنا بر اين زمين از وجود خدا خالى است چون خدائى كه در نقطه معينى جاى دارد در نقاط ديگر نخواهد بود و اين سخن دستاويزى براى يهودى شد كه