لا يزال يتقرب الى عبدى بالنوافل حتى كنت سمعه الذي يسمع به و بصره الذي يبصر به . . . نكته دوّم : مرحوم علامه مىفرمايد : در قرآن هم به اين برهان امكان و وجوب استدلال شده آنجا كه مىگويد : أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ « فصلت / 53 » . در تفسير آيه فوق كافى است سخنى از علامهء طباطبائى در جلد 17 تفسير الميزان ص 431 بياوريم : ايشان مىفرمايد : كلمهء شهيد هم به معناى شاهد آمده و هم به معناى مشهود مثل رحيم و قتيل و در آيه فوق متناسب با سياق آيه معناى دوم است ، كلمه بربك فاعل لم يكف است و باء زائده است و جمله انه على كل شيء شهيد بدل از فاعل است ، و استفهام در آيه انكارى است و معناى آيه چنين است : او لم يكف فى تبين الحق كون ربك مشهودا على كل شيء اذ ما من شيء الّا و هو فقير من جميع جهاته اليه متعلق به و هو تعالى قائم به قاهر فوقه فهو تعالى معلوم لكل شيء و ان لم يعرفه بعض الاشياء . نكته سوّم : براهين اثبات وجود خدا دو گونه‌اند : 1 - برهان انى يعنى از معلول به علت رسيدن مثل برهان حدوث - حركت - نظم و . . . 2 - برهان لمى يعنى از علت به معلول رسيدن و در برهان امكان و وجوب از همين شيوه استفاده شده . نكته چهارم : ما در برهان فوق اصل وجود واجب الوجود را ثابت كرديم امّا اينكه آيا اين حقيقت يكتا است يا شريك دارد ؟ مادى است يا مجرد ؟ و . . . در مباحث صفات واجب الوجود خواهد آمد .