تَلُومُونِي وَ لُومُوا أَنْفُسَكُمْ « ابراهيم 22 » . دسته دوم : آياتى كه مؤمنين را بخاطر ايمانشان ستايش نموده و كافران را بخاطر كفرشان نكوهش نموده است حال اگر فاعل ايمان شخص مؤمن نبود بلكه خداوند است پس مؤمن مدحى ندارد و نيز اگر فاعل كفر در شخص كافر خدا است نه خود شخص پس مذمت كافر بىوجه است از اين مدح و مذمت پيدا است كه فاعل خود عبد است حال آن آيات عبارتند از : 1 - الْيَوْمَ تُجْزى كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ « مؤمن 17 » . 2 - الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ « احقاف 28 » . 3 - وَ إِبْراهِيمَ الَّذِي وَفَّى « وفا كرد » « نجم 39 » . 4 - وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى « انعام 165 » . 5 - لِتُجْزى كُلُّ نَفْسٍ بِما تَسْعى « طه 17 » . 6 - هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ « يونس 53 » . 7 - مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها « انعام 162 » . 8 - وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً « طه 124 » . 9 - أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَياةَ الدُّنْيا « بقره 81 » . 10 - إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْدَ إِيمانِهِمْ « آل عمران 85 » . دسته سوّم : آياتى كه مىگويد : افعال خدا با افعال بندگان قابل مقايسه نيست زيرا در افعال خدا تفاوت نيست ولى در افعال عباد هست ، در افعال خدا اختلاف نيست ولى در افعال عباد هست در افعال خدا ظلم نيست ولى در افعال عباد هست حال اگر فاعل جميع افعال خدا باشد ديگر اين تقسيم‌بندى بىجا است و امّا آيات :