3 - و در پايان آنها را با ترتيب ويژه‌اى كنار هم مىچيند و نتيجه مىگيرد . و امّا تقليد : عبارتست از قبول قول ديگران بدون تقاضاى استدلال فى المثل در باب وضو براى مكلف شكى پيش مىآيد و به مجتهد مراجعه مىنمايد و وقتى كه از زبان وى حكم شرعى را شنيد پذيرفته و بدان عمل مىكند بدون اينكه بپرسد دليل بر اين حكم چيست . ب : در منطق مىگويند علم بر دو قسم است : 1 - حضورى كه عبارتست از حضور نفس معلوم در پيشگاه عالم مثل علم انسان به خويشتن خويش و به صور ذهنيه‌اش و علم ذات حق به ذات خويش و صفات و افعالش . 2 - حصولى كه عبارتست از حضور صورت معلوم در ذهن عالم همانند انعكاس تصوير در آئينه ، علم حصولى خود دو شعبه دارد . 1 - بديهى كه محتاج به نظر و انديشه نيست بلكه به مجرّد توجه ذهن حاصل مىگردد . 3 - نظرى كه نيازمند تأمل و انديشه و استدلال است . با حفظ اين دو مطلب مىگوئيم : از ديدگاه قرآن مجيد و روايات اهل بيت ( عليهم السلام ) و دانشمندان اسلامى تقليد در مسائل اعتقادى به هر شكل و از هر كسى صد در صد مردود و تفكر و استدلال صد در صد مطلوب است اسلام مىكوشد تا پيروان اين مكتب مسائل بنيادى مكتبشان را با فكر و انديشه انتخاب كنند و قرآن به صراحت مىگويد : فَبَشِّرْ عِبادِ الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ ، « سورهء زمر آيه 18 » در قرآن آيات فراوانى از تقليد در اصول دين نكوهش نموده از قبيل آيه 104 سورهء مائده ، آيهء 78 سوره يونس ، آيهء 53 سورهء انبياء ، آيهء 74 سورهء شعرا ، آيه 104 سورهء مائده ، آيهء 21 سورهء لقمان و آيه 170 سورهء بقره و . . . بعنوان نمونه به يك آيه اشاره مىكنيم :