مقتضى اين صفت حادثه خود ذات است و يا ذات ديگر اگر از صفات خود ذات باشد پس بايد قديم و ازلى باشد نه حادث و هو المطلوب و اگر از غير او باشد لازم مىآيد واجب الوجود محتاج به غير باشد و احتياج مستلزم امكان است . دليل سوّم : اگر اين صفت حادثه يك صفت كماليه است كه محال است ذات حق خالى از آن باشد زيرا به زودى خواهد آمد كه صفات حق تعالى عين ذات او است و اگر از صفات نقص است كه براى ابد اتصاف ذات حق به آن ممتنع است فلا وجه لكونه محلّا للحوادث مخالفين در اين باب حضرات كراميه هستند كه مىگويند ارادهء خداوند حادث است در محلّى كه خود ذات باشد و با براهين فوق ابطال آن روشن مىگردد . ( 10 - خداوند محتاج به غير نيست ) دهم از صفات سلبيه خداوند آنست كه : واجب الوجود بودن خداوند مقتضى است كه آن ذات مقدس غنىّ على الاطلاق بوده و از جميع ما سوى مستغنى بوده و در اصل ذات و نيز در صفات ثبوتيه و سلبيه و نيز در افعال و تأثيرات به هيچ موجودى محتاج نباشد بلكه او حقيقتى است كه قائم به ذات خويش بوده و جميع ممكنات محتاج درگه او و قائم به ذات وى هستند و بقول قرآن كريم : يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ « سورهء فاطر آيه 15 » . و بقول شيخ شاب شبستر :