فصل : در اطفال كافران بدان كه طفل كافران و آن كه از حرام‌زاده بود ، چون بميرد در روز قيامت چون طفل مسلمانان به بهشت باشد ، زيرا كه خداى تعالى بنده را به گناه به دوزخ برد . و معلوم است كه طفل گناه نكند و از بهر كسى ديگر به دوزخ نشود چون مادر و پدر ، و خداى تعالى مىگويد : « وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى » ، « 1 » يعنى خداى تعالى كسى را به گناه كسى ديگر نمىگيرد . فصل : در بعث و نشور و وعده و وعيد بدان كه خداى تعالى خلق را از پس مرگ زنده كند ، و هر مكلفى را بدانچه كرده باشد از خير و شر جزا دهد ، چنان كه مىفرمايد : « فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ » « 2 » ، يعنى هر كس آنچه كرده باشد از خير و شر بازبيند ، و بندهء مؤمن به طاعت خدا مستحق ثواب جاودانى شود ، و اگر معصيتى كرده باشد خداى تعالى بدان معصيت چيزى از طاعت و ثواب او كم نكند ، و ليكن بدان مستحق عقاب شود . اما روا باشد كه پيغمبر يا امام از بهر وى شفاعت كند ، و روا بود كه مؤمنان از بهر يكديگر شفاعت كنند ، و روا بود كه خداى تعالى او را عفو كند يا بدان معصيت - كه كرده باشد - عقوبت كند ، پس به بهشت فرستد . و كافر مستحق عقاب جاودانه شود ، و خداى تعالى هرگز وى را نيامرزد و كسى وى را شفاعت نكند الّا كه توبه كند و ايمان آورد پيش از آنكه از دنيا برود . فصل : در سؤال منكر و نكير بدان كه سؤال منكر و نكير حق است . و اين ، آن است كه چون مكلف را در گور

--> ( 1 ) . انعام / 164 ، فاطر / 18 ، زمر / 7 . ( 2 ) . زلزال / 7 - 8 .