و چون جامهء نو پوشد ، و چون شلوار پوشد ، و چون در آينه نگرد ، و چون انگشترى در انگشت كند ، و چون كفش يا موزه پوشد ، و چون از خانه بيرون آيد ، و چون سرمه در چشم كشد ، و چون موى به شانه كند ، و چون حجامت كند ، و چون گلاب بر خود زند ، و چون دست به طعام برد ، و چون از طعام خوردن فارغ شود ، و چون خواهد كه آب خورد ، و چون آب خورده باشد ، و چون بيمار بيند يا بلا رسيده‌اى ، و دعاى بيمار ، و دعا بگردانيدن آفات ، و چون از شومى چيزى ترسد ، و چون فال گيرد ، و چون چيزى خورد ، و افسون كژدم ، و چون از جادويى ترسد ، و چون خواب بد بيند ، و چون افسون ببو كند ، و چون وفات كسى شنود ، و چون جنازه بيند ، و چون گور مؤمنى بيند ، و چون دست بر گور مؤمنى نهد ، و چون از چشم بد ترسد ، و چون بلايى يا غمى رسد ، و چون قرآن خواهد خواند ، و چون در قرآن به جاى سجده رسد ، و چون از قرآن خواندن بپردازد ، و دعاى ختم قرآن ، و دعا كه بر تعويذ نويسند و در جيب دارند ، و دعاى روز غدير كه مصطفى ( ص ) امير المؤمنين على ( ع ) را آموزانيد ، و دعا كه در كربلا امير المؤمنين حسين ( ع ) امام زين العابدين ( ع ) را آموزانيد ، و دعاى هفته ، و دعا بر ختم قرآن كه از امير المؤمنين ( ع ) روايت است ، و نماز در شب برات « 1 » از صادق ( ع ) و نماز ديگر هم در شب برات به روايت محمّد بن صدقه از امام موسى بن امام جعفر ( ع ) و دعايش و نماز ديگر هم هست . روايت است محمّد بن ثابت روايت كرد از امام باقر ( ع ) ، و نماز ديگر هم در اين شب از على بن الحسين الفضّال روايت است از پدرش . او گفت از ابا الحسن على بن موسى الرضا ( ع ) و آن نماز جعفر بن ابى طالب است و دعايش ، و اين شب ولادت حجة القائم است ، دعاى ديگر در اين شب از اسماعيل بن فضل الهاشمى كه ابو عبد الله ( ع ) او را تعليم كرده ؛ و السّلام على من اتّبع الهدى .

--> ( 1 ) . شب نيمهء شعبان كه تولد حضرت مهدى قائم ( عج ) است . ( دهخدا ) حافظ : چه مبارك سحرى بود و چه فرخنده شبى * آن شب قدر كه اين تازه براتم دادند .