علي بن موسى الرضا - عليه السلام - بمجلس مأمون رفت و او را با جمعى از مخالفان مباحثه افتاد و آخر سؤال ايشان اين بود كه از : حضرت رسالت پناه - صلوات اللّه عليه - مرويست كه فرمودند : يا علي أنت قسيم الجنّة و النار چگونه باشد قسمت بهشت و دوزخ ؟ حضرت امام فرمود كه : قسمت چنانست كه محبّت او موجب جنان باشد و عداوت او سبب دخول در نيران ؛ پس انقسام اهل بهشت و دوزخ بر طبق انقسام ايشان در محبّت و عداوت اوست ، مأمون و ساير اوليا و أعادى كه در مجلس او حاضر بودند حسن تقرير آن حضرت را تحسين نمودند و زبان بثناى او گشودند . ابو الصلت گويد كه : چون از آن مجلس بيرون آمدم من گفتم : يابن رسول اللّه امروز يد بيضا نمودى ، و آن مسأله را تقرير دلپذير فرمودى ، و دلهاى مرده را زنده ساختى ، حضرت امام گفت : يا أبا الصلت آنچه گفتم بر وفق اصول و مذهب ايشان گفتم و الّا مذهب ما اهل بيت چنان است كه فرداى قيامت حضرت أمير المؤمنين بر كنار صراط كه بر شفير جهنّم است بايستد و گويد : يا نار خذي هذا فانّه من أعدائي ، و ذري ذاك فانّه من أحبّائي . و از جملهء فضايح اهل سنّت و جماعت آنكه بعضى از علماى ايشان در كتابى كه آن را « فضايح الروافض » نام كرده گفته كه : شيعه مفوّضه‌اند زيرا كه گويند كه : خداى تعالى روز قيامت بعضى از كارها بعلىّ بن ابي طالب - عليه السلام - مفوّض نمايد و از اين سبب او را « قسيم الجنّة و النار » گويند و حال آنكه خداى تعالى ميگويد : يعذّب من يشاء و يغفر لمن يشاء - من آمرزم آن را كه خواهم ، و من عذاب كنم آن را كه خواهم . رافضى گويد : على كند كه أبو بكر و عمر و تابعان ايشان را بدوزخ فرستد ، و كفشگران رى و كلاه‌گران آبه و جولاهان قم و سفيهان ورامين را ببهشت فرستد . شيخ أجلّ عبد الجليل رازى در جواب گفته كه : اگر تفويض بمعنى مذكور باطل باشد ( تا آخر كلام مفصّل او كه هر كه طالب باشد رجوع كند بص 28 - 30 ج 1 مجالس المؤمنين از چاپ اسلاميه ) » . نگارنده گويد : طالب تفصيل و ملاحظهء اخبار وارده در اين موضوع رجوع