و السلام على من اتّبع الهدى . تعليقهء 191 و 196 ( ص 538 ؛ س 20 ) ( و ص 542 ؛ س 20 ) مفوّضه سيد مرتضاى رازى ( ره ) در تبصرة العوام ضمن تعداد فرق شيعه گفته ( ص 176 چاپ استاد فقيد عباس اقبال آشتيانى ) : « فرقهء پانزدهم - مفوّضه اين قوم دعوى كردند كه خداى تعالى امور عالم را با محمّد و امامان كرد ايشان آمر و ناهى و حاكمند در جملهء امور شريعت . و قومى ديگر از ايشان گفتند كه : تفويض خلق و احيا و اماتت بديشان كرد ، و رسول و امامان مستحقّ عبادتند و ايشان را نامها نهند بأسماى خداى تعالى . و معتزله و جملهء نواصب اين حكايت بر علماى اماميان بندند كه نامشان از پيش ياد كرديم از سدير صيرفى و نظراى وى از مفضّل و غيره . گوئيم : هر كه دعوى در چيزى كند و بر آن حجّت و بيان ندارد و اثبات نتواند كرد بكتابى از مصنّفات اين قوم ، و كتب ايشان در اقطار عالم ظاهر و مخالف و موافق مىبينند و مطالعه مىكنند اين شخص جاهل بود ، و با وى سخن گفتن حرام بود در آنچه باصول شرع تعلّق دارد . اگر گويند : اماميان اين معنى از بهر آن در كتب نياوردند كه محلّ تشنيع بود و ترك تشنيع را دفع آن كردند ( آنگاه ببيان جواب بطريق مبسوط پرداخته هر كه طالب باشد بتبصرة العوام مراجعه كند ) » . تعليقهء 192 ( ص 540 ؛ س 13 ) حديث : أنا شجرة الهدى ( تا آخر ) اين حديث با اندكى اختلاف در لفظ در بسيارى از كتب خاصّه و عامّه