است حتّى در اشعار آورده‌اند در كشف الغمّه گفته ( ص 5 ) قال عمّه أبو طالب - رضى اللّه عنه - : « و شقّ له من اسمه كى يجلّه * فذو العرش محمود و هذا محمّد » و قيل إنّه لحسّان من قصيدة أوّلها : « ألم تر أنّ اللّه أرسل عبده * و برهانه و اللّه أعلى و أمجد » ) . در آنها نيز باشتقاق اسم امير المؤمنين ( ع ) تصريح و اشاره شده است فراجع إن شئت . تعليقهء 190 ( ص 537 ؛ س 15 ) بحث در « و جفان كالجوابي * و قدور راسيات » « و امرؤ القيس رهين * مولع بالفتيات » اينكه مصنّف ( ره ) گفته : « و اين آيت از قرآن است از قصّهء داود و سليمان كه بارى تعالى گفت : و جفان كالجواب ، و قدور راسيات « 1 » ؛ پس بعينه اين كلمات پيش از بعثت مصطفى ( ص ) بهفتصد سال امرؤ القيس باتّفاق بشعر درآورده است : و جفان كالجوابي ( تا « مولع بالفتيات » ) كه در بالا نقل شد . نگارنده گويد : شايد « بهفتصد سال » محرّف و مصحّف « بهفده سال » باشد چنان كه در ذيل صفحهء مورد نقل از چاپ اوّل ( ص 581 - 582 ) احتمال داده‌ام امّا نسبت اين شعرها را بامرء القيس تاكنون در جاى معتبرى نديده‌ام بلى حمد اللّه مستوفى در تاريخ گزيده گفته است ( ص 812 عكسى ، و ص 707 چاپ كتابفروشى امير كبير باهتمام و تصحيح دكتر نوائى ) : « امرؤ القيس در زمان جاهليّت بود نزديك بعهد رسول اللّه ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) و او در قصيده‌اى گفته است : « و جفان كالجوابي * و قدور راسيات »

--> ( 1 ) - از آيهء 12 سورهء مباركهء سبا .