2 - تاج الدين أبو المكارم محمد بن نصر بن صلايا العلوى الحسينى ابن شاكر در فوات الوفيات در ترجمهء علي بن عيسى اربلي ( ج 2 ، ص 134 ) گفته : « علي بن عيسى بن أبي الفتح ، الصاحب بهاء الدين بن الأمير فخر الدين الاربلي المنشىء الكاتب البارع . له شعر و ترسّل ، و كان رئيسا ، كتب لمتولى اربل ابن صلايا « 1 » ثمّ خدم ببغداد في ديوان الإنشاء أيّام علاء الدين صاحب الديوان ثمّ انّه فترسوقه في دولة اليهود ، ثمّ تراجع بعدهم و سلم و لم ينكب ، الى ان مات سنة اثنتين و تسعين و ستّمائة . و كان صاحب تجمّل و حشمة و مكارم أخلاق ، و فيه تشيّع و كان أبوه واليا باربل ( الى آخر ما قال ) » . نگارنده گويد : مراد از « ابن صلايا » در اين كلام ابن شاكر همانا تاج الدين محمّد بن نصر بن صلايا العلوىّ الحسينى است كه اربلى ( ره ) در كشف الغمّه در چند مورد او را بذكر نام و كنيه و نسب و مشخصّات ديگر معرّفى كرده و در برخى از موارد نيز مطلبى از او نقل كرده است و اينك ما آنچه را در اين باره بر آن مطّلع شده‌ايم در اينجا مىنگاريم . على بن عيسى اربلى - رفع اللّه درجته - در كتاب شريف كشف الغمه در احوال امام زمان حجّت بن الحسن العسكرى - عجّل اللّه تعالى فرجه - گفته ( ص 324 چاپ اوّل ، و ص 265 ج 3 چاپ دوم ) : « و قد كنت ذكرت في المجلّد الاوّل أنّ الشيخ أبا عبد اللّه محمّد بن يوسف ابن محمّد الكنجي الشافعي عمل كتاب كفاية الطالب في مناقب علي بن أبي طالب ، و كتاب البيان في أخبار صاحب الزمان و حملهما الى الصاحب السعيد تاج الدين محمد

--> ( 1 ) - اين دو كلمه را در نسخ چاپى « من صلايا » نوشته‌اند ( ص 26 ج 1 چاپ اول در 1299 ه ، و ج 2 چاپ دوم ص 134 - 135 ) محمد محيى الدين عبد الحميد كه مصحح چاپ دوم است در ذيل صفحه گفته : « كذا فى ب ، ث ، و لعله « موصلايا » . و بطور قطع صحيح اين دو كلمه « ابن صلايا » يا « محمد بن صلايا » است كه در چاپ مصحف و محرف شده است .