الأنبيا را تأليف نموده است و اين گفتار مبنى بر آنست كه شيخ عبد الجليل نامبرده در اوايل كتاب بعض مثالب النواصب نقل كرده است « 1 » » . و از اين عبارت مصنّف ( ره ) : « و اگر خواجه انتقالى بمجلس حنيفيان و شيعيان نرفته باشد آخر بمجلس شهاب مشاط رفته باشد » ( ص 373 ) به خوبى برمىآيد كه شهاب مشّاط كه صاحب مجلس يعنى مذكّر و واعظ آن مجلس بوده غير از مؤلّف بعض فضايح الروافض است و اين احتمال كه شايد مؤلّف كتاب نيز ملقّب به « شهاب الدين تواريخى » بوده و يكى ديگر از افراد خاندان بنى مشّاط بوده است محتاج بذكر شاهد و قرينه و دليل و برهان است كه در دست نيست . پس حقّ مطلب و لباب تحقيق آنست كه بگوئيم : مؤلّف بعض فضايح الروافض براى ما معلوم نيست كه كه بوده ؟ و اگر شيخ عبد الجليل ( ره ) هم مىدانسته است چنان كه از مطاوى برخى از بياناتش استشمام مىشود صلاح ندانسته است كه وى را معرّفى كند پس امر بر ما مجهول است و اللّه العالم بحقيقة الحال . 2 - أبو الفضايل مشاط ؛ اين شخص از بزرگان معروف و سرشناسان مشهور اين خاندان بوده است چنان كه اين مدّعا از قضايائى كه شيخ عبد الجليل ( ره ) در مواردى از نقض به او نسبت داده و نام او را برده است ( صفحات 11 ، و 134 ، و 143 ، و 244 ، و 449 ، و 451 ، و 592 ) به خوبى معلوم مىشود و علاوه بر اين ارباب تراجم نيز بمعرّفى او و ذكر شرح حال او پرداخته‌اند . سمعانى در انساب گفته : « المشّاط بفتح الميم و الشين المعجمة المشدّدة بعدها الألف و في آخرها الطاء ؛ هذا الاسم لمن يعمل المشط ( تا آخر كلام او ) » و ابن الاثير در اللباب فى تهذيب الانساب گفته : « المشّاط بفتح الميم و الشين المعجمة المشدّدة و بعد الألف طاء مهملة ؛ هذا يقال لمن يعمل المشط ، و عرف به أبو الحسن علي بن أبي طالب المشّاط الأستراباذيّ ؛ حدّث عن الفضل بن العبّاس ، روى عنه أبو بكر الإسماعيلي . م . المشّاطي بفتح الميم و الشين المعجمة المشدّدة و بعد الألف طاء مهملة

--> ( 1 ) - مصنف ( ره ) به اين مطلب در اوايل كتاب تصريح كرده است ( ص 11 ) .