تعليقهء 143 ( ص 353 ؛ س 10 - 11 ) 9 ربيع الاول - روز قتل عمر علامهء مجلسى ( ره ) در زاد المعاد ضمن ذكر اعمال و قضاياى لازم الذكر ماه ربيع الأوّل گفته : « بدانكه ميان علماى خاصّه و عامّه در تاريخ قتل عمر خلاف است و مشهور بين فريقين آنست كه قتل او در روز بيست و ششم ماه ذي الحجّه واقع شده چنانچه سابقا اشاره به آن شد ، و بعضى بيست و هفتم نيز گفته‌اند و مستند اين دو قول نقل مورّخان است و از كتب معتبره چنان معلوم مىشود كه چنان كه الحال ميان عوام شيعه مذكور است قتل او در نهم ماه ربيع الأوّل واقع شده است و سابقا ميان جمعى از محدّثين شيعه چنين مشهور بوده است و سيّد بزرگوار علىّ بن طاووس - رضي اللّه عنه - در كتاب اقبال اشاره نموده است به آنكه ابن بابويه - رحمه اللّه - روايتى از جعفر صادق - عليه السلام - روايت كرده است كه او در روز نهم ربيع الأوّل بقتل رسيده است و از نقل او چنان مفهوم مىشود كه شيخ صدوق چنين اعتقاد داشته است هر چند سيّد خود آن حديث را تأويلات نموده است . و ايضا سيّد ذكر كرده است كه جماعتى از شيعيان عجم پيوسته آن روز را روز تاريخى اين امر مىدانسته‌اند و خلف بزرگوار سيّد علي بن طاووس در كتاب زوايد الفوايد اين مذهب را تقويت كرده است و روايت معتبرى در اين باب ايراد نموده است ( تا آنكه گفته ) و على أيّ حال چون مدار علماى خاصّه و عامّه بر آنست كه در مستحبّات باحاديث ضعيفه متمسّك مىشوند بنابر احاديث صحيحه كه از ائمّهء طاهرين - صلوات اللّه عليهم أجمعين - وارد شده است كه : هر كه ثوابى از خدا به او برسد بر عملى و او آن را بجا آورد ثواب به او داده مىشود هر چند چنان نباشد كه به او رسيده است ، پس اگر اعمال اين روز را كه نوعش از شارع وارد شده باشد و مخالفتى با اخبار و آيات نداشته باشد كسى به عمل آورد خوب خواهد بود و مستحقّ ثواب خواهد گرديد و بعضى مىگويند كه : عمر بن سعد در اين روز دار دنيا را ترك كرده است ( انتهى با اندكى تصرّف در عبارت ) » .