بعد از نقل قضيّه بيك طريق اينست ( رجوع شود بسادس بحار ، بباب مبعث پيغمبر ، ص 343 چاپ امين الضرب ) . « و في روايات متواترة أنّه ( أى أبو طالب ره ) أمر عبيده أن يلقوا السلا من ظهره و يغسلوه ثمّ أمرهم أن يأخذوه فيمرّوا على أسبلتهم بذلك ، و في رواية البخاريّ : أنّ فاطمة ( ع ) أماطته ثمّ أوسعتهم شتما و هم يضحكون فلمّا سلّم النبي ( ص ) قال : اللهمّ عليك الملأ من قريش ( الحديث ) » . تعليقهء 136 ( ص 339 ؛ س 5 ) ايسونيه كنيزك عبد اللّه عمر اينكه مصنّف ( ره ) گفته : « آرى اگر حسن على با معاويه بعهد وفا كرد معاويه او را بزهر بر دست جعده بمشورت مروان بتدبير ايسونيه هلاك كرد » . و نيز او گفته ( ص 390 ) : « و حسن على را جعده زهر داد بنت اشعث بن قيس ، پدرش حليف بنى اميّه ، برادرش محمّد أشعث نديم عبيد اللّه ، بمشورت مروان رانده ، بر دست ايسونيهء ملعونه كنيزك عبد اللّه عمر خطّاب ، رهر معاويه فرستاده از دمشق ، رأى عمرو عاص زده ، فتوى شرحبيل كرده ، بحضور بو هريره ، تاريخ بر بايد گرفتن و باستقصا به خواندن تا شبهتى بنماند » . سيّد مرتضى رازى ( ره ) در تبصرة العوام در باب بيست و چهارم كه در ذكر بعضى از فضايح بنى اميّه است گفته ( ص 258 بتصحيح استاد فقيد عبّاس اقبال ) : « و معاويه چون ميخواست كه زهر بحسن بن علي دهد كس فرستاد بقيصر روم و از وى طلب زهر كرد و گفت : پاره‌اى زهر فرست تا بپسر آن دهم كه دعوى نبوّت كرد و خلق را در رنج افكند ، قيصر جواب داد كه : او رنجى به من نرسانيده است و در ملّت و دين ما روا نباشد كه كسى كه بما رنجى نرسانيده باشد قصد او كنيم ، معاويه