چند نوبت ميان او و علاء الدوله مخالفت افتاد آخر در محرّم سنّهء ثلاث و ثلاثين و أربعمائه بأجل طبيعى درگذشت . ظهير الدين أبو منصور فرامرز كه أسنّ اولاد او بود قائم مقام شد امّا برادرش كرشاسف نهاوند و توابع آن را صاحبى كرده ، برادر ديگرش ابو حرب با أبو منصور ميبود در حينى كه بر سر قلعهء نطر رفت كه جهات پدرش را بدست آرد ابو حرب خود را بقلعه انداخته اظهار عصيان نمود و گاهى بسلاجقه كه در رى بودند ملتجى مىشد و نوبتى ديگر ابو حرب پناه بابو كاليجار صاحب شيراز برده او را باصفهان آورد ، آخر ميان اخوان صلح شد بطغرل بيك فرستاده اظهار ايلى مىكرد و در باطن با ملك الرحيم بر خلاف او متّفق بود و اين معنى بر طغرل بيك ظاهر شده در سنهء اثنى و أربعين و أربعمائه اصفهان را محاصره كرده كار بر محصوران تنگ ساخت تا آنكه در محرّم سنهء ثلاث و أربعين و أربعمائه در عوض آنجا يزد و ابرقو را بوى داده وى بيزد انتقال نمود . ابو كاليجار كرشاسف بن علاء الدوله در زمان پدر صاحب همدان و توابع بود تا آنكه در سنهء سبع و ثلاثين و أربعمائه سلاجقه آن ملك را از او گرفته وى پيش فولاد ستون بشيراز رفت و او گرشاسف را بحكومت اهواز فرستاده در آنجا در سنهء تسع و ستّين و أربعمائه « 1 » وفات يافت . أمير علاء الدوله [ على ] بن امير فرامرز بن علاء الدوله بعد از پدر بحكومت يزد و توابع اشتغال داشت و در سنهء تسع و ستّين و اربعمائه ارسلان خاتون دختر جعفر بيك عمّهء سلطان ملك شاه را كه سابقا در حبالهء نكاح قائم بأمر اللّه عبّاسى بود بخواست و خاتون مذكور كاريزى كه مسلمانان از آن محفوظاند احداث كرد ، آخر امير على در جنگى كه در سنهء ثمان و ثمانين و أربعمائه ميانهء تتش و بر كيارق واقع شده بود بر دست تتش بقتل آمد . فرامرز بن على ؛ والده‌اش ارسلان خاتون مذكور بغايت فاضله و فيلسوفه بوده و او را نزد سلاطين سلجوقى بتخصيص سلطان سنجر قرب و منزلتى تمام بوده ، همراه سنجر در جنگ قراخطاى بود و در آن معركه در سنهء ستّ و ثلاثين و خمسمائه كشته

--> ( 1 ) - در نسخه خطى : « در سنه ثلاث و اربعين و اربعمائه » و متن درست است .