تهمت دانسته ( ص 365 چاپ اوّل ) . علامهء بزرگوار محمد قزوينى ( ره ) در حواشى تاريخ جهانگشاى جوينى در اثناى ذكر دلائل بر اينكه فاطميان مصر از نسل امام جعفر صادق - عليه السلام - بوده‌اند و اينكه برخى از صاحب غرضان آنان را از اولاد عبد اللّه بن ميمون قدّاح مىدانند دروغ فاحش و كذب صريح و بهتان صرف و افتراى محض است گفته ( ص 326 - 327 ؛ ج 3 ) : « بر شخص منصف بىغرض كه تا حدّى بتواريخ آن عهد انسى داشته باشد جنبهء مغرضانهء اين حكايات [ يعنى وجود عبد اللّه بن ميمون قدّاح ايرانى مجوسىّ الاصل كه از سبى اهواز و از فرقهء ديصانيّه و از دهاة بوده و مدّتها دعوى پيغمبرى كرده سپس دعوى تشيّع نموده و در باطن كافر و زنديق و از اهل تعطيل و اباحه بوده و غرضش برانداختن دين اسلام بوده است ] بهيچوجه پوشيده نيست و اغلب آنها به نظر بكلّى ساختگى و افترا و تهمت صرف مىآيد و منشأ آن افترا و تهمت لابدّ يكى بغض ذاتى متعصّبين اهل سنّت با شيعه بوده و ديگرى تحريك خلفاء بنى عبّاس زيرا كه خلفاء مزبور در مقابل قدرت روز افزون رقباء مقتدر خود يعنى خلفاء فاطميّين كه نيمهء مملكت آنان را از دست ايشان بدر برده و در نيمهء باقى نيز ايشان را متزلزل مىداشتند از راه كمال عجز و ناتوانى براى تشفّى قلب خود چاره‌اى جز توسّل بدين گونه وسائل عاجزانه يعنى نشر اكاذيب و مفتريات در حقّ دشمنان قويدست خود و قدح در انساب و مذاهب و اعمال و افعال ايشان و اعوان و انصار ايشان نداشته‌اند و از قديم گفته‌اند كه : سلاح عجزه دشنام و تهمت است » . نگارنده گويد : شايد منشأ عقيدهء مصنّف ( ره ) و امثال او از نفى كنندگان صحّت نسب فاطميان مخفى بودن حقيقت امر در نتيجهء فعّاليت و پرونده سازيهاى عبّاسيان بوده است و همچنين سوء معامله و بدرفتاريهاى تابعان حسن صبّاح از قتل و غارت و غيله و غير ذلك آنان را از فاطميان مصر متنفّر و منزجر مىكرده است زيرا حسن صبّاح خود را نمايندهء فاطميان معرّفى مىنموده است در هر صورت