است زيرا كه حضرت رسالت‌پناه حامل وزرو گناه نشده‌اند و چون حامل حضرت شاه ولايت پناه شده باشند بايد كه او از جميع گناهان پاك و منزّه باشد و نيز اشارت است بامّت و اعلام ايشان به آنكه حضرت شاه ولايت از ظهر حضرت رسالت تخفيف مينمايد آنچه بر ذمّت ايشان است و حضرت امام جعفر صادق - عليه و على آبائه السلام - فرموده‌اند كه حكمت درين زياده از آن است كه مسطور شد و الحقّ اين كرامتى عظيم است كه خداى تعالى آن مهر سپهر ولايت را به آن شرف اختصاص داده و در اين باب يكى از شعرا فرموده : مرتضى آنكه شه مسند عالى نسبى است * آفتابى است كه برج شرفش دوش نبى است » . تعليقهء 121 تلك الغرانيق العلى ( ص 293 ؛ س 2 ) ابن الاثير در نهايه گفته : « فيه : تلك الغرانيق العلى ، الغرانيق ههنا الأصنام و هي في الأصل الّذكور من طير الماء واحدها غرنوق و غرنيق ؛ سمّي به لبياضه ، و قيل : هو الكركي ، و الغرنوق أيضا الشابّ الناعم الأبيض ، و كانوا يزعمون أنّ الأصنام تقرّبهم من اللّه و تشفع لهم فشبّهت بالطيور الّتي تعلو في السماء و ترتفع » . مولى فتح اللّه كاشانى ( ره ) در منهج الصادقين در تفسير اين آيه : « و ما أرسلنا من قبلك من رسول و لا نبي الّا اذا تمنّى ألقى الشيطان في امنيّته فينسخ اللّه ما يلقى الشيطان » ( آيهء 52 سورهء مباركهء حجّ تا آخر ) گفته : « بدانكه در بعضى تفاسير وجه القاء شيطان را بر پيغمبر بنهجى ايراد كرده‌اند كه مرضي اهل حق نيست و از آن جمله گفته‌اند كه : چون رسول ديد كه مردمان از او متنفّرند و هر چند بيشتر ايشان را دعوت مىكند از او دور تر مىشوند پس از غايت حرصى كه بر ايمان ايشان داشت تمنّا مىكرد در نفس خود كه چه بود اگر خدا آياتى فرستادى كه موافق خاطر ايشان بودى و ملايم طبيعت ايشان تا بايمان نزديك شدندى و چون حق تعالى سورهء و النجم فرستاد و رسول آن را در مجمع مسلمانان