وجه نقد ديگرى بشما تقديم كنم أمير چون ميدانست كه مبلغ خطيرى خرج اين كار خواهد شد بسيار خرسند و خشنود شده با درخواست و تقاضاى او موافقت كرد و وى شروع به كار كرد و چنان كه شايسته و بايسته بود بانجام مقصود و مطلوب خود كامياب گرديد و جز رفتن پيش أمير و پرداختن وجه مقرّر كارى باقى نماند و مقرّر گرديد كه روز بعد آن را نيز بانجام رساند ليكن چون شب در رسيد راه بلاد خود پيش گرفت و سپيده‌دم از حدود قلمرو أمير مكّه خارج شد أمير مكّه در كار خود حيران ماند زيرا نه مالى بدست آورد و نه در بناى مزبور تغييرى توانست داد ، از اينجا مانده و از آنجا رانده ؛ خسر الدنيا و الآخرة ذلك هو الخسران المبين . بخلاف آن مرد كه با اين صدقهء جاريه و حسنهء باقيه بسعادت جاودانى رسيد و از ذكر جميل در دنيا و أجر جزيل در آخرت برخوردار گرديد ؛ هنيئا لأرباب النعيم نعيمهم ؛ و اين قضيّهء شگفت‌آميز از ايشان در صفحهء روزگار يادگار ماند تا مردم در داستانها بخوانند و عاقلان از آن عبرت بگيرند فاعتبروا يا أولى الأبصار . و گويا هنگام عزيمت حسين ورامينى بر همين سفر زيارت مكّهء معظّمه بوده است كه قوامى رازى ترجيع‌بندى را كه مشتمل بر 44 بيت است در مدح او سروده و از آن جمله است اين چند بيت : مركب اقبال را زين كرده‌اى * نصرت ملك از پى دين كرده‌اى « 1 » آسمان ملك را از روى و لفظ * تاوگاه « 2 » ماه و پروين كرده‌اى در جهان چون پادشاهان كريم * بخشش و بخشايش آئين كرده‌اى از كرم اين در خورد كز روى مهر * چون كريمان پشت بر كين كرده‌اى

--> ( 1 ) - پوشيده نماناد كه كلمهء « كرده‌اى » در تمام اين موارد دوازده‌گانهء مذكوره در اين قطعه به همين صورت نوشته شده است پس اين رسم الخط دليل قاطع و برهان ساطع است بر اينكه رسم الخطّ كنونى سابقهء قديمى ممتدّى و ريشهء ديرينهء كهنى دارد چه قدمت خطّ نسخهء ديوان نزد اهل فنّ مسلم و ثابت است چنان كه در مقدّمهء ديوان قوامى ذكر شده است . ( 2 ) - نص : « تاوگاه » صاحب برهان قاطع گفته : « تاو بر وزن گاو بمعنى تاب است كه روشنى و پرتو آفتاب و ماه و آتش باشد چه در لغت فارسى و او بباى ابجد و برعكس تبديل ميبابد » پس تاوگاه بمعنى تابشگاه مىباشد .