علي بن حمزة بن حمزة بن علي بن حمزة بن علي بن حمزة بن موسى الكاظم - عليه السلام ، و أخوه ، و أمّا القاسم بن حمزة بن الكاظم - عليه السلام و فيه البقيّة و يعرف بالاعرابي و امّه امّ ولد فأعقب من محمّد و علي و أحمد . فمن بني محمّد بن القاسم بن حمزة قيل : و هو الأعرابي أبو جعفر محمّد بن موسى بن محمّد بن القاسم بن حمزة بن الكاظم - عليه السلام - خدم ملوك آل ساسان [ كذا و الصحيح : سامان ] و عاشر كتّابهم و وزراءهم و له شعر ( پس بعد از نقل دو بيت از او گفته ) و لأبي الفتح البستي فيه : أنا للسيّد الشريف غلام * حيثما كان فليبلّغ سلامي و اذا كنت للشريف غلاما * فأنا الحرّ و الزمان غلامي و در فصول فخريه گفته ( ص 141 - 142 ) : « و نسل حمزه بن موسى بن الكاظم از دو پسرند حمزه و القاسم ، و او را پسرى ديگر است علىّ بن حمزه كه در باب اصطخر در خارج شيراز مدفونست امّا نسل ندارد و بقيّهء حمزه از القاسم بن حمزه [ است ] ، و او را « أعرابى » مىخوانند ، از نسل او : أحمد بن محمّد بن القاسم مذكور ؛ او را چند پسر است ، از ايشان موسى ، و اسماعيل و محمّد مجدور نسل دارند ، از ايشان : نقباء طوس و سادات آنجا ، از ايشان : أبو جعفر محمّد بن موسى بن احمد مذكور نقيب طوس ، و نسل دارد » . چون سخن باينجا رسيد بهتر آنست كه كلمات منينى را در شرح عبارت منقول از تاريخ يمينى در اينجا نقل كنيم تا ناظران در اين تعليقات از فوايد آن بهره‌مند باشند . شرح قسمت اوّل عبارت عتبى را در اينجا نمىآريم زيرا نظر بترجمهء آن كه از جرباذقانى نقل كرديم معنى آن قسمت تا حدّى روشن شد ليكن شرح قسمت آخر را كه مشتمل بر شرح و بيان و توضيح و تبيان اشعار بديع الزمان همدانى است كه مورد بحث و محلّ استشهاد ماست با شرح دو بيت أبو الفتح بستى در مدح نقيب أبو جعفر محمّد بن موسى كه در سابق مدح و نام ممدوح ( هر دو ) ياد شده است بنصّ عبارت منينى در اينجا نقل مىكنيم .